Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Mayıııs, Mayıs mayhoş - meyhoş bir aydır
Gönül ok’dur... insan serhoş bir yay’dır

Allah’a kul olunur! Kula olunmaz ki kul!
Evli be! İki çocuklu... değil kız, değil dul!
Geç! Yok vaz geçemem ki...unut! Unutamam da
Bir bağ var ki aramda, bilemem ne! O meçhûl! ..

Gönülden isteyince, oluyormuş meğer ki
Tâ içten dileyince, veriyormuş meğer ki
Dilemeyi bilenler... dileyip alıyormuş
Ben gibi dileyene... gülüyormuş meğer ki

ADIN DÜŞMÜŞ DE SUYA, MEHTÂB OLMUŞ ORADA
BAKIP BAKIP İÇ ÇEKEN, BİR ESKİN VAR BURADA
NE VAR Kİ UZAK SANA, UZAKLIK AZAP ONA
KALMIŞ BİR DEREDE DEEE, KALMIŞ İKİ ARADA

Arada bir olsun yap! Yap...yap da bir kaçamak,
“Ne yazmış ki şu deli? ” diye merak et de bak!
Sinsin, meneviş gibi... göz rengin şiirlere,
Böylece onları yak! .. gördükce de beni yak!

Öyle bir tutku ki bu bir tanıma uymuyor,
Hayâl etsem olmuyor, görsem gözüm doymuyor,
Aklım, gönlüm çürüyooor, erim - erim eriyooor!
Ne şiirler yazdım da ins yerine koymuyor.

Ölünce gömecekler beni...
Evet evet... gömecekler!
Sanmam ki yaksınlar,
Ya da denize atsınlar?
Onlar da birer ihtimâl ammaaa
Binde biiir, bir milyonda!

Adı Mehmet amaaa
Mehmetcik diyemezsin ona,
Belki dersin, Memo!

Türkçe değil ana dil’i!
Bidiği yabancı dil’in İngilizce biri,

Bitirmek iste beni kafanda ki yok bitmem!
Silmek iste geçmişi, silinmekle pek yitmem!
Nasıl olur ki? Olmaz! .. Yerim bişeyle dolmaz!
Kovsan, itsen, defetsen... mümkünâtı yok! Gitmem!

Denizler gözlerinden almış gibi rengini,
Boyamış tüm maviye baştan başa engini!
Kimi yer koyu gibi, kimi yerse çok açık,
Mümkün mü bulabilmek gözlerinin dengini?