Asalet Mührü

Yıllar yılı sırtımda, şu kederle yaşadım,
Yalan olan ne varsa, bir kalemde boşadım.
Gidenin arkasından, çok gözyaşı taşıdım,
Ortak etmem kimseyi, bu asil duruşuma.
✍️
Kendi mezarını kazdı, giderken o vicdansız,
Ben de üstünü örttüm, yorulmadan cefasız.
Taşlara kazıdım ben, şu ömrümü kitapsız,
Kendi elimle sildim, bu sevdanın yasını.
✍️
Limanı yaktım artık, dönüp gelsen ne fayda?
Gemi çoktan ayrıldı, izi kalmadı çayda.
Minnet eylemem artık, mal mülk alamam kayda,
Dert dediğin yakışmaz, şu gönlümün tahtına.
✍️
Eşiğimde bekleyen, sadece kendi gölgem,
Şu fırtınalı ömürde, benim en güvenli bölgem.
Dillerde yalan çokmuş, yüreğim benim bilgem,
Tek başına yürümek, yakışır yiğit kula.
✍️
Dertleri bohçaladım, attım derin kuyuya,
Hasret kaldım sonunda, en huzurlu uykuya.
Düşmüşüm bu dünyada, nâmert olan soykaya,
Kendi içine dönsen, dertlerin bir boranmış.
✍️
Düğümlendi hevesim, sustu içimde sesim,
Zemheri ayazında, kesildi her nefesim.
Hata bende diyerek, bitti artık her bahsim;
Vefasızın ismini, tek hamlede kuruttum.
✍️
Yalnızlık bir kaleymiş, içine girdim gördüm,
Çilenin hırkasını, kendi elimle ördüm.
Kimseden vefa yokmuş, anladım bu yaşımda,
Asalet bir taç gibi duruyor bak başımda.
✍️
Sen kendi mezarını, kendi elinle kazdın,
Bak bir avuç toprakla, sonunu bizzat yazdın.
Artık bir sızım yok ki, zaten kalbimde nazdın,
Ben bu fani gurbette, bir kuş kadar özgürüm.
✍️
Gülhatun Ruhundan Şiirler