Asaletin Mührü Şiiri - Hicrani ??

​Binlerce insan vardı / şu fani yeryüzünde,
Bir mucize parladı / senin o pak yüzünde.
Karanlık uçurumda / ümit bittiği anda,
Ruhuma hayat verdin / en çaresiz zamanda
.
​Şimdi yollar kapalı / durdu benim adımım,
Sitem değil bu veda / sensizliğe hazırım.
Kararına saygıyla / eğilirken bu başım,
Sadece minnet olur / gözden akan gözyaşım.

​Karşıma çıktığında / eğer olursam naçar,
Son kez sarılmak için / kollarım sana açar.
Bir âşık gibi değil / seni bir can bilerek,
Usulca ayrılırım / göğse minnet ekerek.

​Her sözün her kelimen / kalbe bir sızı ekler,
Konuşmak zor gelir de / ruhum sükutla bekler.
Parçalanır bu yürek / sesini duyduğum an,
Bu yüzden uzak durmak / en doğrusu her zaman.

​Ben kendi toprakma / geri dönüyorum bak,
Senin yürüdüğün yol / olsun daima berrak.
Çiçekler açsın hep yar / bastığın her bir yerde,
Uğramasın gölgesi / ömrüne hiçbir derde.

​İçimde saklayarak / bu en mukaddes sırrı,
Hayalinde bulurum / kaybettiğim baharı.
Elveda ey can veren / ömrümün sultanına,
Hicrani leke sürmez / senin o asil şanına.