Aşk Dedikleri

AŞK DEDİKLERİ
Aşk nedir diye düştüm yollara,
Her yüz bir dertmiş, her söz bir yara,
Bir çocuğa sordum güle oynaya,
“Ben bilmem,” dedi, “oyun mu ola?”
💔
Masum bakışı değmemiş kora,
Sevda uğramamış daha o yana,
“Belki büyüyünce öğrenirim ha,” dedi,
Bilmez ki aşk gelir vakitsiz başa…
💔
Bir yaşlı gördüm çökmüş banklara,
Yılları yüklenmiş ince omzuna,
İç çekti sustu, baktı uzağa,
Bir ömür sığdı tek bir ahına…
💔
“Çok şey gördüm ben,” dedi ağırdan,
“Sevda da geçti bu yorgun candan…”
Gözleri doldu, sustu bir anda:
“Aşkı çözdüm sandım… kaldım duman…”
💔
Bir taksiciye sordum bu yolu,
Dedim ki bilir her giden yeri,
Aynadan baktı, güldü kederli:
“Yok öyle yol,” dedi, “boşuna sorma geri…”
💔
“Ne haritada var ne bir izde,
Giden çok olur, dönen yok bizde,
Aşk dediğin bir kayıp izde,
Adını anan yanar gizli gizli…”
💔
Sordukça sordum, susturamadım,
İçimde büyüdü adını andım,
Bir soru kaldı, cevabı karanlık,
Aşk dedikleri içimde yarım…
💔
Geceler çöktü, aklım daraldı,
Düşündükçe yüreğim parçalandı,
Cevap ararken ben kayboldum,
Kendi içimde kendimden oldum…
💔
Aldılar beni beyaz duvarlara,
Sessiz kapılar kapandı ardıma,
Dediler ki: “Aklın yetmez buna,
Kalbini kaybedene sor bu defa…”
💔
Köşede biri, bakar boşluğa,
Gözleri dalmış eski yaraya,
Sanki duvar değil geçmişi orda,
Bir ömür çökmüş o bakışlara…
💔
“Sevdi mi insan?” dedi usulca,
“Kaybolur gider, hem de hoşuna…”
“Bulduğunu sanırsın avuçlarında,
Meğer eksilirmişsin parça parça…”
💔
Sesi titredi, gözleri yandı,
Bir ömürlük acı diline kandı:
“Kalbimi verdim sandım ben ona…
Meğer aklımı da bırakmışım yola…”
💔
Başını çevirdi yine duvara,
Ben yoktum artık onun dünyasında,
Ve son sözü düştü içime yara:
“Aşk… beni düşürdü bu hâle…”
💔
Gül Hatun ruhumdan şiirler ✍️