Kolaysa Sen Yaşa

KOLAYSA SEN YAŞA
Konuşmak istedim, sustu bu dilim,
Cümleler kırıldı, eğildi belim.
Bir sesin olsaydı çözülür hâlim,
Kolaysa sen yaşa bu suskunluğu.
❀༻──────────────༺❀
Beklemek omzumda taş gibi kaldı,
Zaman acımasız, koynuna aldı.
Her gelen yüz seni kalbimden çaldı,
Kolaysa sen yaşa bu çaresizliği.
❀༻──────────────༺❀
Gülüşüm maskeydi, sığındım gize,
Yangınlar düştü yine sitemli söze.
Bir bakış değince geldik mi göze,
Kolaysa sen yaşa bu yalnızlığı.
❀༻──────────────༺❀
Güvendiğim dağlar devrildi yerden,
Sarsıldı temeller, koptu bu serden.
El çekti Gülhatun dertli defterden,
Kolaysa sen yaşa bu kimsesizliği.
❀༻──────────────༺❀
Ruhum karanlık bir zindana düştü,
Kelimeler sustu, heceler göçtü.
Gönül harabemde baykuşlar ötüştü,
Kolaysa sen yaşa bu mahkûmiyeti.
❀༻──────────────༺❀
Bir kirli niyetle mabet yıkıldı,
Ümitler celladın ipine takıldı.
Ömür sarayıma kurşun çakıldı,
Kolaysa sen yaşa bu tarumarlığı.
❀༻──────────────༺❀
Hicranın zehriyle kanım duruldu,
Vefa bekleyen can sırtından vuruldu.
Gönül tahtı kırıp, mülkü karıldı,
Kolaysa sen yaşa bu inkisarı.
❀༻──────────────༺❀
Umut yapraklarım döndü bir küle,
Yitik bir sürgünüm, mahkûmum çöle.
Boyun eğmem artık esen bu yele,
Kolaysa sen yaşa bu hezimeti.
❀༻──────────────༺❀
🕊️🕊️🕊️✍️✍️✍️
İçimden geçenleri sizlere emanet ettim…
Kimine yara olur, kimine derman gibi dokunur.
Her kalp kendi payına düşeni alsın diye yazdım…
Çünkü bazı sözler anlatmak için değil,
hissedilmek için bırakılır. 🌹
✍️ Gülhatun Ruhumdan Şiirler
30 Mayıs 2026 • Cumartesi