Makam-ı Ahraz

MAKAM-I AHRAZ
Vuslatın eşiğine serdiğim canlar,
Sustu içimdeki o deli kanlar.
Bağlamam kırıldı, büküldü beller,
Gönül bahçelerim enkaza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Kader mahkemesi yazdı yasayı,
Yükledi sırtıma bitmez tasayı.
Yırttım feryadımla kara dosyayı,
Tahliye umudum infaza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Kimsesiz bıraktı beni bu şehir,
Dostun her kelamı içimde zehir.
Kurudu gönlümde akan o nehir,
Varlığım bir avuç ayaza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Rast makamındaydı ömrün ilk sesi,
Umutla doluydu her bir nefesi.
Şimdi bu daracık hayat kafesi,
Hicaz feryadıyla kışlara döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Kanayan yarama bir el banmadı,
Vasiyet yazmaya kalem yetmedi.
Gözüm gördüğünü hayra yormadı,
Tabibin teşhisi onmaza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Aynalar düşman kesildi yüzüme,
Haramlar karıştı helal rızkıma.
Geceyi eş ettim gündüz gözüme,
Baharım ansızın ayaza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Kırıldı telleri gönül sazımın,
Tadı tuzu kaçtı bahar yazımın.
Yabancısı oldum öz vatanımın,
Menzilim hırçın bir poyraza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Ne arayan kaldı ne soran beni,
Gurbet toprağına gömdüm gölgeni.
Yırtıldı ruhumun o ak kefeni,
Hayalim kül olup gaza döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
Gönül defterinde son satır bitti,
Umutlar birer birer çekilip gitti.
Ömür gemisi de menzile yetti,
Rast ile başladı, Hicaz’a döndü,
Şairane dilim ahraza döndü.
💔
— Gül Hatun Ruhundan Şiirler —
🌹 Gül Hatun'dan minnak bir not:
"Dil sustuğunda şiir konuşur; Gül'ün dikeni acıtsa da kokusu hep baki kalır...