Sen içeri girdiğinde
bütün saatler durdu duvarda,
gökyüzü siyah bir mürekkep gibi
aktı şehrin üzerine.
Yüzün…
Sen resim yap emmoğlu
Şiiri bana bırak...
Doğan güne inat...
Elif kokan rüzgarın
Gıcırdayan kağnının
Ve yeni doğan bir ülkenin
Hiçbir kaderden korkmuyorum
Bir bulutun ağlamasını göreceksem
Rüzgarlar savururken saçlarını
Şarkılarını bana getirecekse
Küçük bir çocuk
Güneşin ne söylediğini anlatacaksa
KPSS ÖSYM AÖF duygusuz bir yarış
Oysa insan doğası
Yarışmadan sevişebilmeli
Ve vazgeçmemeli
Ne KPSS ne AÖF nede senden
Bir sen kaldın geride
Tutunduğum acının üstüne
Umudun, hayatın, mutluluğun üstüne
Sevgililer günüydü ya hani
Birinin sevgilisiydi
Diğerinin celladı
Gölgenin ardında yankı var, fırtına bedenimde
Küçük korkular mezarlığımda uyanıyor yine
Geceyle yarışta, kırılmış cam sesleri
Aklımda köhne duvarlar, zincirler ve elleri
Kırmızı duman doluyor ciğerlere, yangın içimde susmuyor
Ey hezeyân rüzgârıyla savrulan söz çarşısının sefîl nâzırı,
Sanırsın kendini gök kubbenin sadâ-yı şehvârı.
Ne bilirsin kelâmın cevherini, mânânın derin deryâsını,
Senin elinde kabuk var, incinin yok aslâ aslı.
21 pazartesi,21 hilal ve 2 yıldız sonunda
2 de ay belirecek bulutların arasında
Biri korumak için, diğeri çalmak için imanı
Yalan deyip gülecekler niceleri
Ve başlarına gelenin ne olduğunu anlamadan
Sonradan gelenler anlayacak kıymetini
Yorgunum...
Dular kadar yorgun
Zaman hızlanmaya başladı
Saniyeler eski yerini alıyor
Ve keşfetmem gereken bir yarın var
oysa keşfetmem gereken senin vücudun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!