Ali Saye Şiirleri - Şair Ali Saye

Uğruna gecelerini feda eden hangi insanın umurundasın..

Ne oldu..?
Sabahlara konuşuncaya kadar.
Seviyor mu sandın ..
Gitmez mi sandın ..

Susma bana olurmu

Susan insanlarının hikayesi vardır.
Yaşamışlıkları vardır.
Kurduğu hayelleri vardır.
Gördüğü ağlama vardır.

Senden sonra ..
Senden sonra hiç bir şey kolay olması değildi..
Senden sonra diye bir şey olmaması .
Sendeki mutlulugu kaybettim.
Senden sonra nefes alamadım ben ..

İş değişiminin gel, söz dinle…
Zaman, aşkın en büyük düşman bazen,
Geçtiğinde yaraya döner her coşku,
Bir “keşke” çöker omuzlara kadar,
Kalbin en dar yerinden vurur seni ters.

Sevmiyorum.Sevmiyorum.Sevmiyorum.
Sevmiyorum.Sevmiyorum.Sevmiyorum.
Sevmiyorum.Sevmiyorum.Sevmiyorum.
Sevmiyorum.Sevmiyorum.Sevmiyorum.

Duygularımı haykırdığımı düşünüyorum değilmi ..?

Boyutuna değer veren,
varlığınızı sadece kalabalıkta değil
sessizlikte fark eden insanlara
sırtını çevirmeyin.

Herkesin yanındayken kolaylığıyla gülmek;

İsyan etsem duyar mı kimse?
Yoksa sesim, taş duvarlara çarpıp
Yine bana mı döner?
Kaç defa sustum da

Bir zamanlar iyi bir adamdım,
İçimde kuşlar konardı sabahlara,
Gülüşüm çocuktu, kirlenmemişti henüz,
Kalbim herkese açık bir kapıydı, kilitsiz, sorgusuz.

Hayat geldi sonra, ağır adımlarla,

Bazı insanlar vardır…
Seni sever, yanında olur, değer verir.
Ama kalp dediğin şey,
Kendine iyi geleni değil;
İçinde fırtına koparanı seçer bazen.

Kime iyi davrandıysam, bedelini ben ödedim,
Bir tebessüm verdim, karşılığında dert biriktirdim.
Hiç kimseyi kırmadım, kendimi kırdığım kadar,
İçim kan ağlarken bile sustum, duymadı bu duvarlar.

Kimseyi incitmedim, kendimi incittiğim kadar,