Bazi yaralar hemen geçmiyor.. !
Aylar yıllar alıyor,
Bir cümleye zindan da olan var.
Bir cümleye özgür doğan da..
Bir cümleyle incelediğimde gönülden düşen var azizim.
Seni yaşamanın imkansıza zar atmaktı,
kazanamayacağı bile bile
Masaya kalbini sürmekti.
Şans benden yana hiç dönmedi,
Zarlar hep senin adını gösterdi,
Kaybeden yine bendim.
Tanıyamamışsınız Beni .!
Beni anlamanız aslında çok kolaydı .!
Net olmak.!
Yalansız dolansız ..
Çok basitti ..
Siz Anlamadınız ..
Beni bu hastalardan kurtarır mısınız?
Öyle bir ihtimal ki bu mu?
Ne gecem belli..
Ne gündüzüm.!
Ne sokagim belli.!
Kaybetmekten korkmayan insanlar vardır,
zannedildiği gibi korunmazlar değillerdir.
Kimseyi hiçe söylemediklerinden değil bu suskunluk,
aksine bir zamanlar çok değer verenler
yanılmanın kaybettiği omuzlarında taşımışlardır.
Ne oldu ..
Hani sevgimi istemedin .?
Hani sana iyi gelmiyordum.?
Ne değişti ..?
Gecenin ikisinde Özledim ..
Sessizce akan bir pinar gibi
Herkese merhametim şelale sedası
Dost bildiklerimin isi bitine kadarım
Duygularım zemzem edası
Zemzemi zehir edecek dostluklarım
DOST YARASI
Düşman vurduğunda canın yanar,
Geçer bir vakit sonra.
Ama dost vurdu mu insanı,
Acısı ömür boyu kalır da geçmez.
Ben sana doyamadım ki,
İnsan sevdiğine nasıl doyar, söyle?
Bir bakışınla ömrüm değişirken
Nasıl olur da kalbim “yeter” der böyle?
Sevda dediğin bir yangınsa eğer,
Sevginin tarifi olmaz derler,
haklıydılar belki de…
Çünkü sevgi anlatıldıkça eksilir,
yaşandıkça ağırlaşır insanın içinde.
Bir görünüm başlar bazen,
bir susuşta büyür,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!