Aşkın onun evresi soğuk ve soluklan.
Kimisi duygusuyla öder aşkın bedelini.
Kimisi Hayatıyla.
Solar bir gül misali .
Benim payım ikide düştü.
Soğudum, Soldum herşeyden.
Elimi tutacak kadar yürekli olsaydın keşke,
Sadece elime değil
Ömrüme de sarılabilseydin.
Başımın tacı olsaydın,
Adını her duamın başına yazsaydım.
Bana yanlış sarılır.?
Belki son kez.!
Belkide ilk gün ki gibi.!
Son derece gülümsedim..
Hiç bu kadar yanmamıştım.
Artık seni sevmeyi öğrenmem değil,
seni sevmeyi bırakmam gerekiyor.
Kalbimin yeteneklerini terk ederken
en çok geceler zor geliyor bana.
Çünkü sen en çok
sessizlikte konuşuyordun.
Ben ben olamadığımın farkındayım,
Ben neden ben değilim.
İçimde bir ben var,
adının numarasını cesaret edemeyen.
Yıllar önce bir yerde kalmış,
bir kapının eşiğinde,
Sevmenin bir şekli gerçekten de değişiyor mu?
Teraziye konsa kalp,
Hangi kefeye düştü fedakârlık,
Hangisine susarak katlanılan geceler?
İnsan, çoğalttıkça
Bu dünyada iyi olanların değil,
iyi izlemeyi bilenlerin sahnesiymiş meğer.
Ben bunu alkışlar arasında sanırdım,
belki perde arkası daha kalabalıkmış,
daha kirli,
daha sessiz.
Ya kötü dediğimiz iyiyse
ve iyilik, bizim korkularımız yüzünden kararmışsa…
Ya hakikat,
yüksek sesle konuşmadığı için
bizim gürültümüzün altında kalmışsa?
Biliyor musun?
İnsanın güveneceği kimsenin olmaması.
Ben yanındayım diyenlere inanamamasi,
Ne kadar acı..
Hayatina kim girerse girsin,
Yanlış insanlar için iyi bir kalp vardı.
Yanlış sevgilerde harap olan .
İçten buz yanan,
Ama su gibi buz olan.
Yanlış ellerde haram olan, Sevaplar gibi ..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!