Herkesin vazgeçtiği adam benim,
Adım geçer yalnızlığın en ağır yerinden,
Sokak lambaları bile tanır gecelerimi,
Gölgem bile terk etti çoktan peşimden.
Bir bir eksildi içimdeki kalabalık,
Dışarıdan baktığınız gibi değil içimiz,
Derli toplu değil yaşanan ömrümüz.
Duaların ardına bırakılmış bir şükür,
Gözyaşlarının içine saklanmış bir sabır.
Kimi zaman gülüşlerle örteriz yarayı,
Bitti diyorsun ya şimdi,
Bir kelimeyle koskoca bir ömrü kapatıyor gibi…
Bitti demenle bitti mi hislerim?
Susar mı sakladığı yıllarda konuşan sevda?
Bir cümleyle sökülür mü
Kalbime nakış gibi işlenen adın?
Omuzda her yerde,
Sırtımdan vuruldum.
Adını güven koydum,
İhanet buldum.
Evimdeki ekmeğimi bölüştüm,
Seni nasıl anlatacağım?
Hangi cümleyi tamamlardı,
hangi şarkının anılarını getirirdi seni…
Dünyadaki en güzel duyguyu sevmek,
en güzel duyguyu özlemek.
Mabedim gönderiyor,
Kalbimin en sessiz yerine
Adını yapabiliyor.
Secde eder gibi sevdim seni,
Bir günah işler gibi değil,
Bir ömür adar gibi.
Sessizliğin içinde bir gün kaybolacağım, biliyorum,
Adımı fısıldayan rüzgâr bile susacak, duyuyorum.
Bunca olana, bitene, yapılan her yaraya rağmen,
İçimde hâlâ bir çocuk ağlar, “neden?” diye soruyorum.
Kalbim kirli insanlara denk geldi bu hayatta,
Keşke böyle olmasaydı..
Elini birakmak zorunda kalmasaydım.!
Bana yaşattığın güzel yerlerde .!
Seninle tamamlayabilseydim.!
Bir adım ötesi mutluluktu.!
Bir limanın kıyısında sabahladım yine dün,
Dalgalar vurdukça içimde büyüdü hüzün.
Bir gemi geçti uzaktan, gitmek istedim,
Adımı bırakıp kaybolmak geçti gönlümden bir gün.
Evsiz değilim belki ama ait değilim hiçbir yere,
Otopsi hayellerime istiyorum.
Belki bir umut kirintisi bir ışık kalır
Belki verecek bir nefes bir kıyamet
Bir " Neden? sorusu vardir dipsiz çukurda ..
Hayallerim düşlerim başkası olamazdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!