Omuzda her yerde,
Sırtımdan vuruldum.
Adını güven koydum,
İhanet buldum.
Evimdeki ekmeğimi bölüştüm,
Ayrı hayeller kurup,
Aynı gökyüzü altında,
Beraber ağlamıştık.
Ne düşman yıkabilirdi beni,
Ne de kader, ne yaşadığım hayat.
Bir “kardeşim” diyen
yıktı tüm güven duvarlarımı.
Suskunluğum çok başka,
yaram çok derin.
Çünkü dost yarası
iyileşmez,
sadece öğrenirsin
bir daha asla cümlesini.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 21:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!