Bir limanın kıyısında sabahladım yine dün,
Dalgalar vurdukça içimde büyüdü hüzün.
Bir gemi geçti uzaktan, gitmek istedim,
Adımı bırakıp kaybolmak geçti gönlümden bir gün.
Evsiz değilim belki ama ait değilim hiçbir yere,
Bir yabancı gibi oturuyorum hayat denilen şehre.
Duvarlar bile susuyor yüzüme baktığında,
Aynalar tanımıyor artık beni gecelerde.
Araf gibi kaldım hayatın tam ortasında,
Ne geçmişe dönebildim ne yarının kıyısında.
Bir yanım çoktan gömülmüş eski acılara,
Bir yanım hâlâ umut arıyor sokak lambasında.
Kayboldum galiba bir limanın sislerinde,
Bir sokağın karanlığı kaldı gözlerimde.
Bu şehir yavaş yavaş tüketti bütün ömrümü,
Ben kendimi arıyorum hâlâ gecelerin içinde.
Kayıt Tarihi : 17.05.2026 21:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!