Döküldü dilimden en saf haliyle,
"Seni seviyorum" dedim, sustum sonra.
Bekledim ki yankısı kalbinden gelsin,
Bir dünya kurulsun o iki kelimeden bana.
Gülümsedin, "Değerlisin" dedin sadece,
Sen, hayalimdeki en güzelim.
Sen, aşkımın en özelisin.
Hayatımın en güzelisin,
Sen benim sevdiğimsin.
Canımsın, benim canım.
Dostum, aynı ekmeği paylaşırdık seninle.
Aynı sırada beraber otururduk, dip dibe.
Hatırlarsan, bazen sizin evde kalırdım.
Aynı yatağı paylaşmışlığımız da olmuştu.
Sizin köye gelirdik okumaya, servisle.
Ve sen, sevdiğim, bir gün mutlaka birini seveceksin.
Bana vermediğin o gönlünü, o kişiye vereceksin.
Benim saramadığım bedenini bir başkası saracak.
Benim için atmayan o taş kalbin, onun için atacak.
Bir kere dokunamadığım saçlarında başka eller gezinecek.
Anladım ki sen de yalanmışsın, herkes gibi.
Senin de kalbin taştanmış, öncekiler gibi.
Düşüncesiz, merhametsizmişsin, onlar gibi.
Değmezmişsin, sen de sevgime, eyvallah.
Dilimin ucunda sana sakladığım sözler,
Eyyy dağlar, eyyy sessiz karanlık!
Eyyy gökyüzü, ay ve yıldızlar!
Size sesleniyorum; duyuyor musunuz beni?
İnsanlar duymuyor, anlamıyor beni.
Ben iyi bir insan olmak için
Gelecek yarim,
Beni ben gibi sevecek yarim.
Benim canım diğer yarım,
Evleneceğim kadın,
Bir ömür boyu yaşayacağım,
Hayat arkadaşım.
Her şeyi göze aldım ben
Gitmek de dahil, gidişini de
Sevmeyi de sevilmemeyi de
Varlığını da yokluğunu da
Belki böyle olmasını ben istedim
Karanlık yollarımda bir mum ışığıydın,
Bir parıltıydın, yol gösterirdin bana.
Yollarım karanlık olmadıkça görünmezdin,
Biraz da sıcaktın, ısı katardın donan tarafıma.
Benim sabah görünmeyen yıldızımdın,
Uykusuz gecelerimi, uykusuz sabahlarıma
Şikayet ettiğimden bu yana küsüz ikisiyle de.
Gecenin sorgusunda, sabahın zorluğunda
Ziyan etmişim gençliğimi ve zamanımı da.
Bir kaygı, beynimin karanlık odalarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!