Merak ettim doğrusu
Bilmem ki kimin nesiydi?
Kederli ihtiyar yok mu?
Hani kırmızı kaftan giyen
Kaplumbağa terbiyecisi
Garip geldim ben şu yalan dünyaya
Olur, olmaz hayallere çoban oldum
Kendimi savurdum diyardan diyara
Sözleri başka nice türkü tutturdum
Haykırıp durdum dağlara taşlara
Yanık kavalın bağrından konuştum
Her kime söylesem utanıp arzu halimi
Sanki hep bir ağızdan aynı şeyi söyler
Sen git de Marko Paşa’ya anlat derdini
Söyle Paşam el benim derdime neyler
Bakıyorum da senin işin başından aşkın
Bendeniz canı sıkılmış bir limondum
Ardımda bıraktım her çiğ süt emeni
Bir gün çöplüğün içinde huzur buldum
Çoktandır kendi kabuğuma çekildim
İnsanlarla aram sonsuza kadar limoni
Çocukken ışıklar kesilirdi
Bütün şehir söve dursun
Benimse gözlerim gülerdi
Varsın göz gözü görmesin
Yeter ki bana oyun olsun
Annem ara sıra menemen yapar
Tabak gözümün önünde büyür de büyür
Menemeni sevmediğimden değil
Menemen beni Menemen’e götürür
Kendimi Ege dolaylarında bulurum
Zincirlikuyu’da bekledim seni
Sıcak bir yaz günüydü
Ayaklarım zincirlendi sanki
Elimi yüzümü ter bürüdü
Birden kaçmak istedim
Tıklım tıklımdı her yer
Bütün aşçılık hikâyesi askerde başlamış
Komutan Muttalip’i mutfağa koymuş
Tencere tava kazan kepçe eline yakışmış
Bölükte buram buram bir bayram havası
Bizim Mehmetçiklerin karnı doymuş
Kırk yıllık yemekhane sanki ana sofrası
Ben diktatörleri sevmem derdim
Nasıl olduysa unutmuşum meğer
İçlerinde biri var mübarek bal şeker
Yalan değil ben onu çok sevdim
Benim diktatörümün adı Napolyon
Bizim şirkette çalışır
Kurulduğu günden beri
İhtiyar delikanlı
Muhterem Mehmet Abi
Her iş gelir elinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!