Büyük koltuğa oturdu küçük adam
Müdür olunca koltukları kabardı
Altı üstü bir karış küçük makam
Sanırsın dünyayı baştan yarattı
Patron kısmına el pençe divan
Ben kuyruklu yıldızı sevdim
Hiç görmeden üstelik
Çocukluk aşkımdı benim
Başa gelen ilk delilik
Yatma saatinden korkarak
Daha yirmisinde ömrün
Bir fidan açar tazecik
Asker olur bir gün
Aslan gibi Mehmetçik
Sevinç ve hüzün birbirine karışır
Bırak uçmayı dur hele leylek
Söyler misin kimsin sen nesin?
Her şeyi baştan anlat tek tek
Nereden geldin nereye gidersin
Hakkında çok dedikodu var
Ulan kazıklı voyvoda
Sen ne kalleş herifsin
Dilerim öbür tarafta
Hep kazıklara gelesin
Nasıl kıydın vicdansız
Hey sen Kız Kulesi
Bak kıyı başındayım
Ben ki dünkü çocuk
Karşında ayaktayım
Ne o şaşkınsın biraz
Dün akşam sana rastladım
Tanımadım ilk bakışta
Kolay mı hiç canım
Kaç yıl geçmiş aradan
Kalabalık bir sokakta
Çaresiz baktım ardından
Affet beni oturan boğa
Sen ki kocaman reis
Kızılmaz el kadar çocuğa
Hep o alçak filmlerin işi
Göze inince beyaz perde
Vahşi görünür Kızılderili
Yıllar sonra yeniden
Çıka geldim iskeleye
Dillense ya birden
Bir zamanlar seni ne çok
Sevdiğimi söylese
Bir inşaat var yolumun üstünde
İşe giderken geçerim önünden
Terk edilmiş yıkık harabe
Gün doğar yığınlar içinden
İki it var sağa sola havlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!