İyi akşamlar sevgili seyirciler
Wembley’den aktarıyorum
Soğuk bir Londra akşamı
Bendeniz bir hayli üşüyorum
Zemin futbola elverişli
Büyük koltuğa oturdu küçük adam
Müdür olunca koltukları kabardı
Altı üstü bir karış küçük makam
Sanırsın dünyayı baştan yarattı
Patron kısmına el pençe divan
Ben kuyruklu yıldızı sevdim
Hiç görmeden üstelik
Çocukluk aşkımdı benim
Başa gelen ilk delilik
Yatma saatinden korkarak
Yüzün sanki mahkeme duvarı
Yüzen iskeleye asılıp durmuş
Kaşları çatık kızgın darağacı
Mübaşir kuşlar beni çağırır
Şimdi bir gemi limana yanaşır
İdam mangası girer koluma
Farklı sanat minyatür
İçinde insan her tür
Başka resme benzemez
Yüzler gerçek değil
Mahremiyet korunur
Kimseyi ele vermez
Adın Mona Lisa
Sen yaman kadın
Bir yanın ağlar
Güler bir yanın
Bu yüzündeki çelişki
Söze nasıl başlasam?
Bilemedim ki mumya
Zaten dilinden anlamam
Sahi ölülerin dili var mıdır?
Bak onu da bildiğim yok ya
Vallahi ilk siftahım sensin
Daha yirmisinde ömrün
Bir fidan açar tazecik
Asker olur bir gün
Aslan gibi Mehmetçik
Sevinç ve hüzün birbirine karışır
Bırak uçmayı dur hele leylek
Söyler misin kimsin sen nesin?
Her şeyi baştan anlat tek tek
Nereden geldin nereye gidersin
Hakkında çok dedikodu var
Dün akşam sana rastladım
Tanımadım ilk bakışta
Kolay mı hiç canım
Kaç yıl geçmiş aradan
Kalabalık bir sokakta
Çaresiz baktım ardından




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!