Akın Gündüz Şiirleri - Şair Akın Gündüz

Varım yoğum; senle güzel, var isen
Varlığın dünyada, beni var eden
Yanında olmayan, kıymeti neyden
Yokluğundur elbet, beni hiç eden

Seni gören gözler, oldu bir mühür

Taze gülüm dalından kopardılar.
Feryat dedikleri bülbüle kaldı.
Eski korkaklar yiğit kesildiler.
Aslan dedikleri Ali’ye kaldı.

Zalim felek bırak, yârimi saram.

Senin varlığın ılık yel gibiydi
Bülbül her seherde ağlarmış meğer
Gülistan bahçemde güller biterdi
Güllerin ömrü hep kısaymış meğer

Yar sandığım dilber bir yılan çıktı

Sensin kırklarla semah dönen
Ya dost ya Şahım Merdan Ali
Zülfikar ile münkir kesen
Ya dost ya Şahım Merdan Ali

Sen oldun nice sırlara sır

Hakkın divanında, kurulur Pazar
Neyin var neyin yok, ortaya çıkar
Dünya malına, nazar eyleme
Bu dünyanın sonu, öteye çıkar

Gönül dedikleri, kalpte tartılır

Benim beklediğim, özlem durağı
Ne duran belli ne de inen belli
Nasıl tarif etsem bu yalnızlığı
Ne yolu belli ne de izi belli

Hayat birden bire akıp gidiyor

Her güne bir şiir sığdırıyorum
Bazen hüzün bazen hasret kokuyor
Sözcükler içinde kayboluyorum
Bazen adres bazen izsiz oluyor

Gökyüzüne doğru dalıp giderken

Bir hazan vaktindeydi yalnızlığım
Bir bir sararmıştı yeşil bağlarım
Kış gönlüme bahar olsan ne hacet
Yere düşen yaprak kadar kırgınım

Uzak yıldızlarla çevrilmiş gece

Öyle uzaksın ki! Tutamıyorum
Bırakma elimi artık ne olur
Sensiz geceleri, uyumuyorum
Bir başla bırakma beni ne olur

Beni sana yaklaştıran zamanlar olurdu
Şimdilerde çıkmaz da kesiştiğimiz yollar
Yüzünü gördüğüm günler kalbim tutuşurdu
Artık sadece rüyalarımda suretin var

Şimdi nerde hangi bahçenin toprağındasın