Yıldızlar lâv saçmaz
Işık saçar,
Kuytu yerlere düşer gölgeler
Umutlar bilenir
Umutlar çiçek açar.
Ayışığı yakamozlarda parlar
Derin bir karanlık kuru bir rüzgârdı gece
karardı karardı gökyüzü ıslak bilmece
damla damla ağlayışını nefes alışını
seviyorum gecenin sessiz çığlığını
gökyüzünün yağmur fısıltılarını
deniz kenarında şezlong keyfini
Özgürlüğün mavi uçurumlarına düşer
Yıldız gözlerin,
Susar ay,susar güneş,susar gece
Yalnız senin gözlerin konuşur
Yörüngesinde çılgın bir aşkın.
Sen celladı olamazsın aşkımızın
Sen dize dize ruhundasın şiirlerimin
Aşk kraterleri lâv püskürtürken
Bir yangın yeridir gönül şehirleri
Karanlıklarını yaktığım gecede.
Gece susuz,gece sahra
İçimde bulutların gizlendiği
Gözlerimde susturma gözlerini
Aşkın dalga dalga fısıltılarını
Ürkek bir ceylan kaçışları
Sevdanın âh-û bakışları.
Tutma karanlığın ellerinden
Zifiri yalnızlıklarda kaybolursun
Sağır kulaklar gibi
sessize alındı dünya
çığlıklar saklandı sona
eritecek özgürlük şarkıları
buzlu yürekleri
dokunmayın ekmeğimize
Bilir misin? uzakta ki aşkımsın
Ölçmedim ki duygularını bileyim
Karanlıklar örtüyorsa üstünü
Bir el et ki gecelerini sileyim.
Unutulmak yalnızlığın çığlığı
Sahralarda yangın yeri çöl kumu
Ben seni nedensiz sevmedim sevdam
Karanlık dünyana güneşler doğsun
Umutsuz yaşamak ölümdür sevdam
Parlayan güneşin gölgesi boğsun.
Ben seni sokakta bulmadım sevdam
Gülmek isterdi;
Gülerdi,
Gözlerinin içinde nehirler akardı
Sönmüş bir yıldızın,
Zaman tünelinden gülümseyen
Buruk acısının kor bakışıydı.
Gökyüzü vurulmuş yüreğinden
Bulutlardan kan damlıyor
Yüreğim bilenmiş bir bıçak
Ter göl içinde yanıyor.
Derinliğin izbe kuytularında
Evrenin kozmik uğultularında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!