Yıldızlar karanlığa sızmış pırıltılardır
Gecenin kalbine saplanan
Kuytularında derin bir nefestir evrenin
Milyarlarca yıl uzaktan
Kutsal bir aydınlığın
Çağları aşarak gelen sesidir
Yaldızlı gökler gülüyor gönlüme
İmbikten karanlıkları süzüyorum
Gönlüm evaze etek gibi
Mavi sonsuzluğa açılıyor.
Özgürlüğün sınırsızlığına uçuyorum
Canlı cansız gemiler geçiyor
Bu şehre kokun sinmiş senin
Buğulu bakışlarından dağılan ıslak bulutların
Yıldızların kör kuyularında
Kaç basamaklıdır uçurumların
Çıkrık seslerinde üşümüş iniltilerin.
İbrişim ipekten yüreğin
Masum; çok masum bir ceylan gibi
Mahzun bakışların,
Bir ırmak kenarında ürkütücü sessizliğin
Yürüyen doğanın ses tellerinin,
Boğulan kaplan haykırışı sarsıntılarında
O ürkek kaçışların.
Kulaklarıma gelen sesle yaralandım
Gecenin bir saatinde
Gece sustu gönlüm sustu
Yıldızlar ağladı yalnızlığıma
İçimde kudurdu denizler köpük köpük
Sesin kış gibiydi
Sen rüzgârda bir o yana
Bir bu yana sallanan
Fırtınanın kanatlarında
Acıların gözyaşlarında
Terkedilen sevgi sahillerinde
Kokuşmuş sokaklarda
Bütün gemilerimi gözlerine demirledim
Fersah fersah derinlere
Yüreğine diktim sevdamın bayrağını
Sevgiyle mühürledim sayfalarını
Dönüşüm yok
Sen sahillerime yanaşan bir gemiydin
Tek bir yürek gibiydik
Aşkın ana rahminde
Oysa iki yabancıydık lohusa gecelerde
Sarkaçlı bir saat gibi vurdun yüreğime
Doğum saatinde
Birimiz güneş birimiz yakamozduk
Gitme
Ellerimi bırakma
Uçarsın bir yaprak gibi tutamam ellerinden
Hoyrat rüzgârlar eser gönlüne meçhule gidersin
Gitme
Ellerde tükenirsin
Yeşil gözlü bir kız oturmuş sahile
Ayakları deniz,saçları orman
Eteklerinde bir yığın mesken
Sevda çeker nefesiniz nefesinden
Soğuk poyraz vurgunu gözlerinde nem
Kıskanç bir denizin haşin dalgaları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!