Ahmet Öztürk Şiirleri - Şair Ahmet Öztürk

Delinin fişeği süzülüyor bakışlarımıza
Gözler davetkardır bu saldırıya
Kimi görsek uykusuzdur
Kimi görsek satıyordur dünyayı
İnandık böyle gözlerle böyle bakışlara
Oysa herkes biraz çocuktur

Loş yolları yalnız yürü
yüzünde bir tebessüm
cebinde bir otobüs bileti
Koşmaya başla benim sokağıma
Sonsuz aşklar bulvarından dönüp
bilmesen de yolu sadece hisset

Gece kurudur bekleyenlere
vuslatı bileyler

Sigara mı dayanır insan mı
bu bekleyişe
kesip atıyorum senden sonrayı

Ben bilmiyorum gözleri neden gülüyor
sefaleti bir tablo gibi taşırken
Bir makas gibi ayrılan kadere
tınmayışı minicik gövdesiyle nedendir
Çocuk elleri feryat
çocuk elleri figan

kendi ağzıdır söyledikleri güvertesi ahşaplının:
kamaralarıma kadınlar doldu
kadınlar onbeş kadınlar otuz
kahkahaları uzak ve yakın diyarlardan
tenleri atlas okyanustan, hint kadifeden
elleri ve dillleri çatal

Geceleri duayla nurlanırmış eskilerde
Köleliğim tüm gün sürüyor
Gece karanlık filmlerle devam ediyor
Ağlayacak gibi oluyorum...ağlıyorum
Oysa bugün karnaval renginde bir ferah başladı
Bugün bedenim tutmasam göğe fırlayacak

Baharın her sesi
zerre zerre senle doluyor kulaklarıma
sonra dudaklarıma, yanaklarıma
Sırtıma rüzgar yapışmış
şakaklarıma senli dakikalar

bak bana delilah' nın samson' ı
sen neydin efsanende ben neyim şimdi
senin gücünü aşık bir ceylan
benimkini bir belirsizlikte, bir zamanda
kaderin kılıcı aşk aldı
sen saçlarında yitirdin gücünü

Belki bir gün ayrılmış dağlar gibi
kopuk ve marur
Sabah güneşi gibi haylaz
gibi yaramaz ve daha
bir çok sarartılı
Belki hiç olmayacak kadar olmayacak

Buradan oraya duyar mısın?
Göğe yükselen Mehmetçik nidaları
Tekmilleriyle sana gelir mi?
Aşk durur mu?
Yüreğimi yüklenip gelen
Umudum vurur mu?