Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

O VE BEN

ben ne yapsam ne etsem
o beni hiç takmıyor
ben ona boş versem mi
ya kayıtsız kalsam mı büsbütün

KİM BİLİR

1


Her şey bir azla başladı

NOSTALJİ

Yanarken yüreğim volkanlar gibi
Hiçbir şey kar etmez acılarıma
Tabip merhem yazmaz yaralarıma
Yanarken yüreğim volkanlar gibi

ŞEHİT YUSUF ÇELİK

Hava kararmıştı
Bir demir tepsi gibiydi gökyüzü
Gökyüzün düz bir tepsiye benzetti bir besleme
Gece bir albastı gibi çökmüştü

SENİ ANDIK

Böyle büyüdük biz yollarda
Kimsesiz koyulduk yollara bakımsız ve yakınmasız
Sonra denizi geçtik birlikte endişelerimiz ve korkularımızla
Oysa biz denizle kardeştik

SON DURAK

5
Sen benim namusumsun bunu bil
Ne kadar unutsan da bunu bil

SUDANLI ZENCİ MUSA

Sudanlı Zenci Musa
Hz. Musa’nın adaşı
Eşref Bey’in yoldaşı

SEVGİLİYE ÇAĞRI

Gönül kırık kalp buruk değişen bir şey yok
Onu sevmek bir ateş o sevgili bir güneş
Hem aydınlatan beni hem yakıp kavuran
Gönül kırık kalp buruk değişen bir şey yok

SİZ BİZ VE ONLAR

siz
kızıl atlılarla dayanmadın kapıma
efendim
rüzgar gibi koşmuş fırtınalar gibi coşmuşuz

YALNIZ VE TENHA

O gün elbette geri gelecek bir daha bir daha
Açıkla bana o gizli niyetini bir daha bir daha
Yedikçe darbeyi gelip geçenden gelip geçenden
Evlerine şenlik taşımak için çırpınıp duran o can babayı