Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

BUNUN ADI AŞK

Sonsuz bir gülüştür biliyorum
Hayat bana zehirden acı biliyorum

Nefes almak için sana bakıyorum

BOŞ BAKIŞ

Bir gün umutlar denizine baktık
Senin sevincin vardı
Tuttuk onu bölüştük
Bize bir şey kalmadı

BU MİLLET

‘Var bir şey var Allah’ım bu Millette’
Diyordu Şair -Ben miydim yoksa-
Hayretle görüyorum Ben de diyorum
‘Var bir şey var Allah’ım bu Millette’

ASTEĞMEN MÜNİR MUSTAFA

Hey Asteğmen Münir Mustafa hey
O felaketi sen gördün sen yaşadın
O felaketi sen gördün sen anlattın
Gökte çakan şimşekti sanki bombalar

BÜYÜK SAVAŞ

Hop oturup hop kalkıyorum
Hayat benim için çekilmez oluyor
İçinde aşk yoksa dünya harap biliyorum
Ben kendi zehrini içinde bulan varlık

BU ŞEHİR SEN ORDASIN DİYE GÜZEL

Bu şehir sen ordasın diye güzel
Sen bambaşka bir güzelliksin bir ömre bedel
Sözde adını yazmışlardı gökyüzüne
Ben adını yazdım senin ruhumun derinliklerine

GEL BİZİ SEVDAYA ALIŞTIR

Ne olur gel bizi sevdaya alıştır
Dünya bu sel olup taşar
Gel bizi o sellere alıştır
Ne olur götür beni buralardan

ESFEL-İ SAFİLİN

Tam işin havasında
İnsanlıktan nasibini almamış
Birileri dolaşıyor aramızda

GELSE O ŞUH

O şuh beni nerde gördü nerden bildi
Geldi meclise seni gördü seni sordu
O yine göründü ansızın pencereden
Eğildi baktı bir an o meşum perdeden

ADEM’İN ÖĞRETİSİ


4