Ahmet Gürkan Şiirleri - Şair Ahmet Gürkan

Gülün kokusunda eski bir hatıra,
Belki yarım kalmış bir sevda,
Belki adı anıldığında
İçini titreten bir “ah”…

Saçlarına ak düşürmüş yıllar,

Gönlümün kapısını aralık bıraktım,
Gelen rüzgâr bile haddini biliyor artık.
Eskiden yıldızlara merdiven dayardım,
Şimdi gökyüzü benden hesap soruyor artık.

​Öyle ağır bir yük ki bu sessiz tecrübe,

Bir an
Sol yanıma dokundu
Ömrümden giden Nisan.
Hasret damlacıkları
Usul usul okşadı,
Yıllara meydan okumuş

Hayat dediğin, bitmeyen bir terazi hükmü,
Bir kefesinde hayallerin, diğerinde ömrün mülkü.
Hep en sevdiklerinle tartılırsın o ince sızıda,
En çok sakındığın yerden vurulursun bu yazıda.
Hayat hep böyledir işte;
Varlığına can verdiğin, yokluğuyla canını alır.

Yeri gelir ağlar,
Yeri gelir güleriz.
Çoğu zaman önemsemiyor gibi
Hayat der geçeriz
Aslında nasıl da etkiler bizi
Sevgimizi,

Gri bir duvarın soğuk sessizliğiydi hayat,
Çatlakların arasından sızan bir yağmur gibi...
Sert bakışların ardında saklıydı o fırtına,
Yorgun bir yüz, hüzünle çizilmiş bir portre gibi.

​Dünya bazen taş kesilir, kapılar yüzüne kapanır,

Herkes bir şeyler biriktirir..
Kimi cebinde,
Kimi dilinde,
Kimi de yüreğinde.

Kimi suskunluk taşır yıllarca,

Her şey olacağına varır,
Güneş elbet bildiği yerden doğar.
Sen ne kadar yorsan da kendini,
Rüzgâr estiği yöne savurur dalları.

​Kimi zaman düğüm olur çözülmez,

Sonra;
Aynı gökyüzüne bakıp,
ayrı hayaller kuracağız..
Yarım kalmış bir çay gibi,
Soğuyacak hâtıramız..

Sen doluyor,
Gözlerimi açtığım her yer..
Sen korkuyor,
Bendeki her nefes çekişler..
Seninle son bulsun,
tüm geceler..