Özlemek,
yolların bitmesi değil,
yürümekten vazgeçmektir.
Kendi sesinin yankısında onu duymak,
her aynada biraz daha eksilmektir.
Gidilmemiş yerlerin sızısı değil bu,
Rüzgarın yönü belli değil bu şehirde,
Adımlar mühürlü, yollar dilsiz..
Eski bir hırka gibi üzerimde,
Eğreti duruyor artık gülüşlerim..
Bir cam kenarıdır şimdi beklemek,
Boğazıma düğümlenen ne varsa
Rüzgara fısıldıyorum.
Bakarsın şiir olur ses olur,
Belki uykusuz bir geceye yoldaş,
Belki kurumuş bir toprağa nem olur.
Kelimelerim benden çıkar da,
Sana kendimi değil, sustuklarımı anlattım,
Cümlelerimi yüreğinin kapısında bıraktım.
Ben her nefeste biraz daha sende yanarken,
Sen kendi kıyında, kendi sesine baktın.
Bir yarım uçurumdur şimdi, bir yarım hüzün,
Şairlerden Bana Kalan
Bugün Aşık Veysel’in gözünden baktım sana;
Gönül gözümle gördüm, toprağa sadık yar gibi.
Cemal Süreya tadında yaklaştım satırlara;
Her harfinde bir aşk, her dizesinde bir sevda izi.
Özdemir Asaf’ın şiirleri gibi baş ucumda tuttum seni;
Yürüdüğün yollarda gölgenden başka yoldaş arama,
Güneş batınca o bile bırakır seni, sakın unutma.
"Canım" diyenlerin dillerinde menfaat saklı,
Kendi yaranı kendin sar, elden merhamet umma.
Kimseye feda etme ömrünün tek bir saniyesini,
Zira kimse duymaz içindeki o sessiz çığlık sesini.
Sana biriktirdiğim cümleler var,
Dudağımın kıvrımında donup kalan...
Hani o her zaman sorduğun,
"Neyin var?" dediğin o boşluk var ya;
İçine düşsem, elimi tutar mısın?
Yoksa izler misin öylece, sessizce, uzaktan?
Sana Dair
Senden bir cümle istesem
hangi kelimeye sığarsın?
Hangi susuş anlatır seni eksiltmeden?
Söyle...
Söndürün tüm ışıkları,
bırakın ay kalsın,
Madem şehir sustu,
bırakın dertler yansın.
Ben bu vaktin sahibi,
bu sessizliğin diliyim;
Sol yanıma sinen gül kokusu
Yazdığım, okuduğum şiirlerin konusu..
Karanlık gecelerimin aydınlık kuytusu,
..............Sensin...
Sen benim Herşeyimsin...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!