Gönlümün kapısını aralık bıraktım,
Gelen rüzgâr bile haddini biliyor artık.
Eskiden yıldızlara merdiven dayardım,
Şimdi gökyüzü benden hesap soruyor artık.
Öyle ağır bir yük ki bu sessiz tecrübe,
Umutlarım cebimde mahcup birer kelime.
Zirvelere göz dikmek mi? Tövbe bir daha,
Ayaklarım toprağa sıkıca vuruyor artık.
Hayal dediğin, gerçekle aranda bir köprü,
Ben o köprüyü çoktan yıktım, sular duruldu.
Kanat çırpmadan evvel bir durup bakıyorum,
Ruhum uçmak yerine, durmayı seviyor artık.
Ahmet Gürkan
Ahmet GürkanKayıt Tarihi : 3.05.2026 23:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!