Şu üç günlük fani dünyada,
Bitti yorgun bir gün daha,
Gece şimdi uykusunda,
Kimbilir nerde, hangi rüyada,
Kaldım sensizliğin ortasında...
Oysa soracaktım ki
Nasılsın? iki gözüm..
Gittiğin yerlerde güneş erken mi doğar?
Yoksa orada da mı akşamlar böyle ağır?
Sesini unuttum sanma,
Hâlâ içimde bir yerlerde yankılanır.
Zaman sessiz bir nehir gibi geçer,
Gitsen de tükenir gitmesen de.
Güneş her sabah doğar da batar,
Gölge boyu uzar, ömür kısalır.
Yürekte umutlar sessizce yatar,
Sevsen de tükenir sevmesen de.
Bir yaprak daha koptu,
Ömrümün takviminden.
Bomboş bir yaprak.!
Tutamadan, yetişemeden,
Bir yaprak daha,
Süzülerek yere düşen..
Bakma pencereden süzülen o griye,
Kendi içindeki güneşi uyandır önce.
Zaman dediğin akıp giden bir gölge,
Sevdiğin,sevildiğin kadar varsın bu kış gününde.
Bırak dışarıda fırtınalar kopsun,
Sen gönlündeki ocağı hep sıcak tut.
Aldırma gözlerim
dudaklarımdaki sessizliğe
Nasılsa sonsuzluğa yazılan o şiir
Biz değilmişiz.
Aldırma dudaklarım
Biz ki;
Sevgi çiçekleri açmış bir bahçenin içinde yetişmiş
Elleri nasırlı,
Dizleri yamalı,
Saçları toprak kokan,
yarına umutla bakan,
Bu saatten sonra
Kim üzebilir ki beni
benden başka..
Kim daha çok sevebilir?
veya kim daha çok mutlu edebilir ki?
Kim gözyaşlarıma mendil olabilir?
Büyüdükçe anlarsın,
Anladıkça kaçarsın,
Kaçtıkça çoğalırlar,
Çoğaldıkça etrafını sarar,
Sahte kucaklar..
ihanetler,
Belki bir sabah,
Belki de bir gece,
Günün en yalnız saatlerinde..
Bakarsın,
Bir avuç su sağ elimde,
Bir dilim kuru ekmek diğer elimde..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!