İsyan günlükleri
Testere ellerle zaman dilim dilim kanarcasına akıyor kaybolmuş şehrin ardından
Kaldırım taşları gün sayıyor kör gözlerin hapsinin buhranında
Kurumuş lavanta çiçeklerinin ve orkidelerin ardında kalan bir hüzün karışmış kadın kokusu
Gelgitler, ölü bir çocuk bedeninin sahilinde sessiz.
Tene aşık bir kurşun, tutkulu katil parmaklar belirsiz.
Bir efendi Ceninin nefesinin pazarlığına soyunmuş
Diğer efendi kadehini kandan ve irinden doldurmuş.
Barış, bir yetim ve öksüz çocuğun adı, yüzünde savaşın nişanı
Kahve bakışlarında.
Sarı sonbaharın savrulan yaprakları
Savsak ruhumun cansız aynası
Yerlerde sürünüyor
Ağırlığında berrak damlaların
Her kahve kurusu gözlerim tonunda
Kaldıramayacağımız kavramlar yükledi hayat,
Boğdu bizi anlamsız kelimeler,
Sıkıldık, ama fark ettirmedik.
Kabahatini saklamaya çalışan afacan gibi,
Anlamsızlaştırdık hayatı
Şikâyete yüzümüz yok
İkilem.
Paramparça cam parçacıklarını birleştirme hayali sadece bu asi varlığın aklında ki.
Anlamak zehrinin damarlara sızmışlığını umursamamak olsa gerek halen düşünme eylemi.
Heykeltıraşın bir çamura verdiği şekil gibi kukla varlığımıza ve kadre hükmümüz.
Şeytanın fısıltısında kum fırtınaları, mabetler de tapılan sanki çürümüş cürmümüz.
Yine karmaşa yine uçuruma yuvarlanmış kelimeler
Travmageçirmişgillerden miras yalnız bir kişilik
Tabusuyıkılasıcalar, mefhum katilleri
Kara kara düşünen yarım kalmış kitaplar
Kafası karışmış, şizofren cümleler
Rafa kaldırılmış toz içinde öksürüklü fikriyat
Kaygı
Kırağı zamanlardan
Hazan yapraklara
Solgun anılardan
Anın girift susuzluğuna
Bir titrek rapsodi
Kayıp
Savsak fikirlerin ayazında sırtında kamburu varlık
Dilinde zehir zemberek ağıtlar sahipsiz
Gözlerinde kemandan kopan damlalardan yaşlar
Yağmur ıslak kaldırımlara dermansız azık
Kelime
Bilmem ne silueti ahlak namelerine
Bazen erdem hali iffetli gazellerde
Bir sessiz soygun bir kirli oyun
Bir hece bir aşk- yudum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!