Her sabah bir tren kalkar
Yarınlara
Camlarına pembe bulutlar yansıyan
Umutla açılmış çapaklı gözler
Koşarak yakalanabilen
Bir kelebektir neşe
Bundandır ki daha çok
Çocukların ellerinde
13.05.2007
Bu dünyada madde kendi kendine
Biz kendi kendimize inanıyoruz
Yalan söyleyen falan yok
Bu yüzden yalan da yok
Ortalıkta tanrı yok
Din kendi kendine
Kim demiş kazanmak kaybetmekten daha güzel
Ne kadar derinlere düşersem
O kadar mavi gökyüzü
Herkes herkesin baktığı yere bakıyor
Gün oluyor
Yalnız bir bulut
Gökyüzünden el sallayarak geçiyor
Kimse görmüyor
Bahçe duvarında bitmiş bir gelincik
Kimseler duymadan yaşanabilir
Ki ben öyle yaparım
Saklanmadan saklanarak
Gözlerin şartları vardır görebilmek için
Sade ışık yetmez
Unuttuğum bir hayatım mı var
Aklımda kalmış tek şey
Piyanonun tuşları arasından kaynayan bu ışıklı nağme
Ben bu mutluluğu bir yerden çıkaracağım
Dilimin ucuna gelmeyen bir sözcüğün sessizliği gibi
Suretinin kalbimde eksikliği
Bir balkondan çıkan yol
Descaretes’in sağlamasını yapar
Yerin çekebildiği düşer
Uçar yirmi iki yaşın da birden
Düşün düşün düşün
Ölümdür
-
Dilruba Taşkıran
Tüm Yorumlarkısa ve öz