Coğrafyamız güzelse her mevsim bize yaraşır
Gel seninle gökyüzünde bulutlarla oynayalım
Çok arama aşkı
Varsın yok olsun
Gözlerinde gözlerini büyütme
İşte yine bitti
Yarısından fazlası Nisan Ayı`nın
Kayıp gidiyor elimden
Ne kadar tutmak istersem de zaman
Renkleri ısısı berraklığı
Öyle bir ayarlanmış ki
Ne kadar gerekli
Bir denge noktası aramak
Oysa nokta sadece matematikte var
Kime göre çizildiği meçhul bir doğrunun
Bir tek noktası
Gerçekte yok
Konuşamam
İnat ettim susmaya
Bizimki en hazin karavana
Varlığa fırlatılmışız
Duvarsız bir kapıdan geçtim
Dışarıya mı çıktım içeriye mi girdim bilemeden
Sis ağmış sabahın erkenden
Ormandaki tekmil ağaçlara
Gözlerimi batırıp ıslanmış yapraklara
Mavili grili bir hüznü ağlıyorum
Sahibi yok bu dökülen yaşların
Benim bu efkarımın
Kan damlıyor çimenlere
Çığlıktan gayrısı susmak artık
Kurşunluyor bir kez daha
Attığın her nutuk
Tüylerim ürpererek düşündüm
O -an- ı
Nesli tükenmiş bir kuşun
Son temsilcisinin
Dünyaya gözlerini kapadığı -an- ı
Bir ölüm ki
Çok insan insan düşünüyoruz
Pi sayısı bizim için sanki
Üçgenler belki de üç kenarlı değiller
Ve merkezi yok hiç bir çemberin
Bir noktadan öğrenmedik mi
-
Dilruba Taşkıran
Tüm Yorumlarkısa ve öz