Kelam şeriat ise, kambur kalır,
Dilim sivridir, Hakkı haykırır..
Susarak kör olmamı istediler,
Yaptıkları yanlış, yüzlerine vuruldu,
Öz evlatlarına, tavrı ihsan ettiler..
Olmamalıydı şeytana kul köle,
Fetvaları kulakları tırmaladı..
Kandırır insanları iki süslü sözle,
Allah namına vicdanlara kıydı..
Ölüyorken mazlumlar açlık susuzluktan,
Hatalarımın cezasını çekiyorum,
tövbeler kâr etmiyor, bak yine başımda,
musibetler hep etrafımda,
bir hata ettim, bin ah işittim,
bin iyiliğe hep sùkut edildi,
kelam ettim, yanlış anlaşıldım,
Pencereleri açtım,
Dinledim itirafları,
Bir tel örgü yüreğim,
Kavrulan bir fırtınayım..
Unuttum herşeyi artık,
Haklı çıkmadan dinlemezler,
Birde suçlu çıkarırlar,
Dünya böyledir,
Küçük insanlar dinlenmezler..
Ya haklı ise küçük adam,
Kuyuya atılan o taşa kızıyorum ben,
Ardından koşanlara değil..
At gözlüğüyle yargılayanlarda değil mi..?
Hata at gözlüğünde mi..?
Eşek hoş laftan anladı,
Ayıp mı, bitap düştü,
Dur aman şu edepsizi..!
Ikaz mı..? hayâ yok ki..!
Bitap düştü sabrımın fesi..!
Kesildi dilim, suskun,
Yürüyorum ve hâlâ üşüyorum,
Sese çevirdim başımı,
Gücüm yetmiyor..
Müstehzi bakışlarda,
İçimde ezilenler..
Öldü herşey, öldü vicdan denen şey..!
Nefesi ağaçların kesildi,
Su, hiç uğruna israf edildi,
Zevkler uğruna hayvanlar post edildi..
Kelimeler sussun,
Odalarıma sığındım,
Kapımı kapattım,
Sesleri duymadım,
Görüntüleri göremez oldum..
Dostumdan kaçtım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!