Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Rüzgâr tenimden sevgileri aşıladı,
Yağmur gibi buluta sarıldım,
Lâl oldu hayâllerim,
Yakıyor ihtimaller içimi..

Gördüklerim ateşten bir ok gibi,

Gördüm alevlerin dalgalandığını
Sanki güçlü rüzgâr esti,
O zaman ayrılış acısını fark ettim,
Karıncalandı parmak uçlarım..

Sır insanı aldattı,

sabır etmeyi öğrendim,
oysa nefsimi kontrol edemezdim,
zulümden kurtulduğumu sandım,
ayaktayım dik dururum sandım..

kaçıp giden, beni karanlıkta bırakan,

Kıskançlığın acı tadını hissettim,
Hoşçakal dedim hayallerime,
Küstahça bakıp güldüler,
Sözlerime merhamet edilmedi..

Ama ben dilsiz kesilmiştim,

Bedenim gözlerde aşikârdı,
Ruhum rüyâ alemlerindeydi,
Yüreğimi parçalayan bir çığlık yükseldi,
Kendimi gülümsemeye zorladım..

Ok gözleri aldatan bulanıklık içinde fırladı,

Duygular zayıf kaldı,
Rüzgârlara teslim edildik,
Bile bile gülümsedik,
Garip sesle korku çığlıkları atıldı..

Tereddütsüz hüznü taklit ettim,

Çaresizlikle sözlerin fısıltısına sığındım,
Umutlarımın poyrazları gıcırdadı,
Kayıp vakitlerimle özümsedim zamanı,
Öfkemin dumanı göklere çıktı..

Göz bağlarını hazırla,

Üşüyorum, çekiyorum acı kini,
Acılarıma son verildi,
Lanetliyorum şu tepeleri,
Göğe korkunç umutsuzluk çığlığı yükseldi..

Aklımdan parladı gölgem,

Çaresiz bir boşluk hissediyorum içimde,
Yavaşça dumanlar arasında kayboldum,
Kaydettim kehanetleri günlüğe,
Soğukluğunu hissettim sırtımda umutsuzluğun..

Merhametsiz ifade yerleşti gözlerime,

Yalan rüzgârları eser uzaktan,
Gözlerde yaş, cepte bir kuruma;
Parlak vaatlerle gelir her an,
Düşler satar, eder bir yama.

​Boş sözlerle süsler sahte pazarı,