Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Güneş battı gemilere demir attırdım,
Fırtınalı kabarmış denizlerin..
Bu gemim öfkemdi,
Yalın ışıkla ufka yelken açtım..

Çıplak yüzüm hüznüm,

Rüzgâr uğultusu, zihnimde yarattığı kasvet,
Kimi zaman muğlak bir sessizlik,
Tüm ümitlerin içinde eriyip gitti,
Yaşayan herşeyi adeta yutan gölgelerle,
Cebelleşmek zorunda kaldım..

Yaşlandı sebeplerim,
Nefesi tükendi kalemimin,
Hadi geçmiş olsun ümitlerim,
Hakikâte zulüm edildi..

Streslerimi hırpaladım,

sana birşey olur,
birşey yapamam, yanarım,
bir an canın yandıysa,
ne varsa, uğruna yakarım..

dünümden, bugün seni arar,

Bekledim güneşi karanlıkta,
Feryát ve çığlığım rüzgârın sesine karıştı,
Umutlara sarıldım,
Gülüşünle rüzgârda..

Fırtınanın uğultusu,

Uyduruk din hükümleri,
İnsanlar ne kadar cani,
Yolsuzluk adına rüşvet payesi,
Bu muydu İslam adına Türk töresi..

Ne haldeyiz dön bir bak..!

Çıplak bir ışığın altında,
Satranç taşı gibi oradan oraya,
Gerçek bir oyunun taşlarıymış oysa,
Kahramanlarının hürriyeti kısıtlı..

Ezici bir ağırlığın baskısı,

Kahkahalarla gülüyordum gerçekte ben,
Zihnime hücum eden külrengi bulutun,
Sığınmış gerisine,
Ürkütücü sesler çıkararak gülüyordum,
Sonsuzluğa uluyan vahşi hayvan gibi,
Kahkahalar attım uludum..

İstibtad bahane dehşete düşürdü sebep,
Güya kızıl imiş katletmiş masum,
Haşa efendim külliyen yalan,
Affı şahaneye olmak için nail, geldiler,
Yüzleri kızardı, birde senin İstibtad gerekti gerek..

Hırçın ısrarlarına rağmen,
Teneffüs etmekte olduğu ulvi hava kalbime,
Yeni fikir inkılâbının eşiğinde kendimi buluyordum..

Boğazıma bir düğüm tıkanmıştı,
Gözlerim buğulu,