Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Kadına şiddet erkeklikse,
Şeytana ne gerek..!
Seni sırtında taşır elden ayaktan düşünce,
İki kuruş getirdinde ne gerek kibre..!

Vurduğun kadın ana,

Gözlerime yerleşen duygu,
Tüm diğer ifadeleri sildi,
Yüzümü kolumun kıvrımına gömdüm,
Hıçkırıklarımı boğuklaştırarak büzüldüm..

Nefsimden tuttu sigaram,

Nefes alamıyorum,
Izin verin nefes sesini duyayım,
Neyi sevmediysem yaşadım,
Büyük düşünmüşüm anladım..

Mütevaziydi sözlerim,

Bir nefes çek, içinde doldu bir zehir,
Ciğerlerin yavaşça soldu, kalmadı feri.
Damarlar daralır, sanki boğulan bir şehir,
Adım adım yaklaşıyor, o karanlık zehir..
​
Parmak uçlarında sarı leke, zihninde ağır zincir,

Kısa alacakaranlığında kalındı,
Dindi rüzgârın son kalıntıları,
Sabırsızlığımı bastıracağım,
Sabırsızlığım kötü alışkanlıktı..

Parmaklar arasında akan sığ düşüncelerim,

Aşinayım duyduklarıma pis kokulara,
Meşakkatli pek bu uzun yolculuk hayra,
Iyilik timsallerine ulaşmak zordur,
Bedeller ödenir izi kalır zulüm olur..

Sığınırım şeytanın sinsi şerrinden Rabb'a,

Düşlerim duyduklarımdan önde,
Gizlendi unutulanlar umutla çıkmak üzere,
Umutlar ve vaha köle geçmişlere,
Bâhâ, hüzünlü vurgun çöle..

Keskin hayâller kurdum,

Biliyor musun sevgilim,
Tek yoldaşım sensin,
Aklım buhrana düşse,
Kalem kağıdımla sendeyim..
Buhran beni duyguya hapsetse,
Haykırışımla seninleyim..

Pencerelerden gelen ışığın,
Değişti umutlarıma düşen açısı,
Kalemim tahsilini bitiremedi,
Ölüm, diplomamı şiirlerimle verdi..

Işık yakıcı göz pınarlarımda,

Kitaplığımın rafları toz içinde,
Bildiklerimi öldüremiyorum,
Kâğıtları kucakladım,
Yeniden kâğıtlara sarıldım..

Yaydım telâşla kâğıtları,