Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Bilirem beni sevisen,
Vağıtlar günlere aylara yıllara döndi gelmedin,
Beni gırmamağ için dönmedin,
Bilirem beni sevisen..

Hasretin bağrımi eşeledi,

insanlar hep seviyoruz derler,
bir gün düşünmediler,
bu sevgili ne ister,
ne yapar,
ne yer !!!
sıkıntısında yanında mısın ?

Gözyaşlarımı tutmak için çabalayıp,
Kendime hâkim olmaya uğraştım,
Acıma gömülüp kaldım,
Sona erdi ruhum umutları..

Narin bir ruhun çektiği azabı,

Günahı hapsettim gönlüme,
Sonra hemen sildim af diledim,
Şahit bırakmadım geriye,
Tek şahit Rabbim..

Bıraktım kendimi kendime,

İçerdekiler..;
İçeri girmem için müsaade verin..!
Bir dileğim var kabul edin..
Nebi müsaade verdi içeri girsin,
O iblistir lâin..!
Allah'ın üzerine olsun laneti..!

Sinsi bakışlar yılan gibi,
Sokmak için pusuda akrep gölgesi,
Farenin üfürük sesi,
Tebessüm aynada masumiyet ölü gibi..

İnsan oğlu kötülüğün selefi,

Küllenmiş eski duygular ayrıntısı,
Yaşantıma ışık tutulmadı,
Herşeyin sorumlusu şeytan mı..?
Peki şeytanlaşmış insanları..

Duygusuz bir yaratıktık,

Hoşlanmadığımı ağlayarak belirttim,
Ben dehşet içinde kaldım,
Masumluğu konusunda kuşkularım,
Küçük insani duygulara bağlıyım..

Sözcükleri istedikleri gibi evirip çevirdiler,

Gölgeler şeytansı,
Peşi sıra beden prangası,
Kurtarın yırtın bağlı ipleri,
Kurtulsun düşünce yalnızlığı..

Alçak nefis oynar iradeyle,

Merhaba ben shade,
Yani sadece sade,
Mahlasim sende katre,
Kendimi hapsettim yalnızlığa,
Bedeviyim susuz gölgede..