Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Istırapları içlerine derinden işlemişti,
Endişeli sorularımı cevaplayamadılar,
Düşünü tahayyül ediyor üşüyorum,
Yelken için kanvas dokuyorlar..

Öfkeyle şişen burun deliklerim,

Lüle gibi dilimde pelesenk oldun,
Yar, çölde bedevi gönülde kül oldun,
Hasretin arşın öteden burnumda koktun,
Çığlık sesleri hıçkırıklarıma boğuldu,
Ben sende sen kasvetimde kayboldun..

uyan, şu gafletten artık,
zor, sabır etmek cehalete,
oysa, dayanmalı son sürat,
gidiyoruz işte, biryerlere selametle..

haklı saydık hep sefili,

ben afşin, yani kalbi ağlayan köle,
aday kaldım cinayetlere,
yıl 1995, gözüm deryasına açıldı günahın,
ihanet yakama, ismimde yapıştı..'o günden'..

Rüzgara karşı tükürüyoruz,
Yüze çarptı kibirli yüzler,
Boyun kıldan ince,
Hakkı terazide yok hükmünde..

Bir yediğimiz iki yemediğimiz arkada,

Nihayetim sükûn ve yarım,
Ses tellerim alındı..
Sebeplerden ötürü konuşamadım,
Gerçek hislerimi sakladım..

Adeta suyla çizilmiş ufka hükmettim,

Acısını çıkarıyorum konuşamamanın,
Tüm dizeler dile geliyor..
Hayâl dünyamı şekillendiriyorum,
Sayfalar mazimle oynaşıyor..

Ben beyâbanda yıpranmış bedevi,

yine bir ayrılık tattım ben,
öncekiler gibi acımasızdı,
dediklerine artık kanmam,
zaafı olmadığını, kullanılmanın,
hissettiklerim boş kalabalık,
hiçbir sözüne güven duymam artık,

Gözyaşlarım boğazıma tıkanıyor,
Konuşmamı engelliyor,
Duygularım zarif, esnek soluyor,
Taşma halinde büzülüyor..

Sesim öfkeli, yüzümde gülümseme,

Sen bana defalarca ihanet etsen,
Defalarca duygularımı yok etsen,
Beni sen öldürsen,
Beni kuytu gölgelerde terki diyar eylesen,
Yine vazgeçmem senden,
Kölesi olsam senin caymam senden..