Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Öğütleri dinlemediniz,
Umutsuzluk duygusu giderilemedi,
Tahammüllerin sonuna gelindi,
Donuk donuk gülümsendi..

İzleri takip etmeye koyuldum,

Kararttım gözümü,
Kararttım hırs dolu yüzümü,
Sinirlerim sığmıyor gönlüme,
Olmaması gerekeni barındırdım gönlümde..

Haykırmak istiyorum anlatmak adına,

Ay ışığı kırılmış,
Umutlarımı yırtarak gülüyor,
Gözlerimi devirdim,
Gölgemi geçmişe emanet ettim..

Ve güneş battı ufkum karardı,

Hep bir bekleyiş içinde,
Hep kurgulanan gerçek,
Sabaha yetişen umutlarım,
Güneş ısırıyor karanlığı..

Acı çektik her vakitte,

​Geri sayım başladı, bu son feryat
Kulak ver şehre, bak ne anlatır sokak
Zaman durdu, ne ileri ne geri
Mabedim kırık, bu hikaye benim!
​
Kırılan camlar değil, bu ruhun sesi

korkular onlardan korktu,
gözlerinde korku denenden yoktu,
karalama şansı verin bana,
yanlışlarımın üzerini talan edeyim,
doğruyu bulma adına..

Geçmişin izlerine bakan gözlerim şaşkın..!
Aklımı zehirleyen mazim ne de acı..!
Köhne umutlar bakire,
Kirlenen diller pişmanlığa sancılı..

Köle olur ruhlar yaptıklarına,

Yeşil gözleri sona ermiş bir yaz günün,
Loş ışıkları gibi puslanmıştı,
Uykusuz gecelerden kirli sabahlara uzanan,
Mumcilası kokularını çarptı yüzüne..

Bu ne kadar da yanıltıcıydı,

Yapılanlar yarının habercisi,
Yolcusu, ya hayrın, ya şerrin,
Ders çıkarmaz mı eylediği şerden,
Bin yüz vardı seçemedim kimdin..?

Gün doğar bugün farklısın,

Duydum ki Rabbim kıskanır bizi,
Halim vahim ruhum dehşette,
Hal vuku buldu durmadı gözyaşı gözümde,
Tenimi ıslatan ateşten nemler,
Hüznün tecellisi burktu mimiklerimi bende.