Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Gözümün önünden küstahça güldü,
Umudumu gizlediğim, öylece öldü,
Yerle bir oldu şairin düşü,
Ilmek ilmek ördü bu aşkın örgüsünü..

Dağıldı bütün, yarım ve herşey..

Vahşet aşkın ilk cümlesi,
Fırtınalarımı soluksuz tetikledi,
Yarım kaldı sensiz şiirlerim,
Yahut tamamlandı hasretinle mısralarım,
Çok yalnız kaldım çok kere itildim..

Hayaline aşığım esir ruhum sana,
Özgürlüğüm sesini duyana kadar,
Sırtımı döndüm fenaya,
Yolum sonu tesellüm bekaya..

Bir melek yüzlü gördüm,

İsm-i pâkin anılınca, titrer arz ile semâ,
Bu günahkâr sînem içre, sanki koptu fırtına.
Nigâhın bir kez değse, rûhum bulur mu şifâ?
Canım kurbân olsun Sana, ey Habîb-i Kibriyâ!
​
Damarlarım fırlayacak, kanım çekilir tenden,

Aşk mı demiştin kadın ??
Züleyha'nın Yusuf'a aşkı !!
Aşk mı demiştin kadın ??
Rasulullah'ın Aişe annemize aşkı !!
Aşk mı demiştin kadın ??
Hatice validemiz vefat ettiğinde o yılı hüzün yılı ilan eden peygamberin aşkı !!

Bilmiyordum tereddutleri başlatanda bitirende aşkmış,
Meğer itiraf edemeden olmuyor gerçeği gerçeğin,
Yalnızlaştırıyor insanı itiraf,
Işığa süratle koşar tek dilek af,
Olmasada yaptıkları gibi oysa her insan saf..

Canım yandı hiç olmadığı kadar,
Suskunluk sızımı dindirmedi,
Cinnet geçirdi içimizde feryat,
Izlerini silemedik hırsların musibetini..

Sesim titrer hüznün ayrılığı çığlığında,

Beklemek en zor olanıydı,
Gelmeyeceğini bile bile gelir demekti,
Beklemek zordu sevebileceğini düşünmek zordu,
Sevdiğine dokunmak zordu..

Aşık olmak değil aşık kalabilmek,

Canımı acıtır canının yanması,
Lafzım dişlerim ardında dilimde saklı,
Korkuyorum gizde kalanlar yaralar mı?
Gönlüme nakşeyledim sancımı..

Canımı canımdan sakındım,

Aşkın gözyaşları bıraktı beni,
Aklın gözyaşlarına serzenişim,
Rahatsız ediyorum beni,
Dilim ucunda pişmanlık hissi..

Alçak gönüllü faciamı okumadılar,