Beni dinlermisiniz lütfen,
Bir diyeceğim var.
Bende bu toplumun bir üyesiyim.
Beni dinlermisiniz lütfen,
Sabahların sessizliğini bozan
Birşeyler var.
Varlığını sorgulayan bir anne,
Ket vurur duygulara babalar.
Serin,sulu gözlerinin içindeyim
Sen beni hâlâ hiç görmedin.
Sesim,her gün misafirin davetsiz
Seninle haşır neşir hayallerim
Aynaya bakıyordu adam,-eh dedi, saçımda biraz dökülmüş ya olsun o kadar. Bir Tıraş olurum şimdi, lacivert takımı da çektim mi, iş tamam diye düşünüyordu.
Pantolonu denedi önce, göbek, pantolona sığmıyordu. Ceketi giydi üstüne olmadı, çok dar geliyordu. Yaşı elliyi geçmişti, artık eski urba yama tutmuyordu.
Gömlekleri denedi tek tek. Ne zaman almıştı bu kiloyu! Sonunda sırtına bir şeyler uydurdu. Tekrar aynaya baktı. Biraz dedi, spor yapmalı, diye mırıldandı. Kapıdan dışarı çıktı. Ayakkabısına baktı. Hangisini giyse daha şık olur du? Tek tek giydi, çıkardı. Gerçi tam beğenemedi birini ama düğünden kalan kundura iyiydi. Biraz parlakça ve dikkati çekerdi. Düğünden kalan parlak kundurayı giydi. Biraz kokular süründü, taktı gözlüklerini ve yürüdü. Artık olup, olacağı buydu.
Bindi arabasına, gaza bastıkça ve yolda yayan gidenlere şöyle yan gözle baktıkça biraz daha moral buluyordu. Günaydın dedi, yolda giderken birine, Adam oralı olmadı. Neyse dedi, herhâlde duymadı.
Fakirdi,öksüzdü,henüz çocuktu telli.Karın tokluğuna ev temizliğine gidiyor,hasta anasına bakıyordu..Bir abisi vardı,selim.Ama kimseye hayrı yoktu.
Aklına kötü bir şey gelmezdi tellinin.Ama düzen tellinin düzeni değildi.Telli fakirliğin sanki bedeliydi.
Bir gün zengin bir evin temizliğine gitti telli.Evin abisi,saklanbaç oynayalım,hadi saklan telli dedi.
Telli koca evin en ıssız odasına saklandı,onu kimse bulamazdı.Evin
Atının terkisine binip gittiğim çocuk
Yıllar oldu gelmedin sen nerede kaldın
Beni bıraktı diye atıp tuttuğum çocuk
Benden neler götürdün nelerimi sen aldın
O toz duman yıllarda seni kaybettiğim çocuk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!