Elif Teyzemizdi o,namı değer deli Elif derlerdi ona. Kocası işe gidince, gezmediği konu, komşu kapısı bırakmazdı kapı senin, bu kapı benim diyerek hep gezer dururdu.
Yine öyle günlerden bir gündü Elif teyze için.
Pilavı pişirmiş, yağını yakmadan gitmişti gezmelere. Nasıl olsa herifi gelmeden yakıverirdi yağını pilavın.
Elif teyzenin beyi erken gelmişti o gün eve. Hemde çok acıkmıştı. Ocağın üstündeki kazanı gördü kocası. Dayandı pilavı yemeğe. Nerdeyse bitirmişti kazandaki pilavı. Bir de uyku çökmüştü ki deli elifin kocasına. Gitti yattı karyolaya. Yatış o yatış, mukadderat işte, ölmüştü eşi elifin.
YAKTIN YÂR
Bir sevdaya kilitlediler bizi
Önü yar,arkası yar,yanı yâr
Doldurup da taşırdılar denizi
Kime baksam seni gördüm seni yâr
Yüreğimi açtım sana tertemiz,
İçinde hiçbirşey sensiz olamaz.
Her türlü zorluğu yapsalar bize
Sen ve ben yeneriz yani ikimiz.
Duracak gibi değil,
İçimde duygularım.
Patlayan volkanım sanki.
Bir ağrı kaplıyor sol yanım
YANMIŞIM ADNAN BENİM
Her neye uzandıysam
Ben hep yarım kalmışım
Ben beni,ne sanmışsam
Her daim aldanmışım.
O saçlar ne güzel yakışmış sana
Papaya,gül,nergiz,aya benzersin
Bir baksan bir gülsen o yeter bana
Kalbime ok atan yaya benzersin
Zamanın yansıması vururken bedenime
Ne zaman,nerde diye sorabilsem kendime
Bırakın iplerini hür kalsın yılkı atı...
Hürriyetin o tadı kavuşsun nefesime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!