Gözlerim, Gök maviliğin içerisinde kayboluyor. Aklıma düşüyor, geçmişe dair hatıralarım, ümitlerim, beklentilerim. Aklıma düşüyor," Hep birlikte "olacağız diye söz verenler ama hep yalnız bırakanlar.
Nerede benim yaşama sevincim? Tozpembe kurulan hayallerim.Az şeyle mutlu olanlar, samimi dostlarım, sahi şimdi nerede?
Biteceğini bilmediğim bu dünya, aklına şimdi mi düştü beni terk etmek? Neden hayata bu kadar uzaktayım?
Bir küskünlük hali var bende, isyanları oynuyor bedenim. Bir yanlış var gidişatın bir yerlerinde.
Atının terini kurutmak için bir ağaçın gölgesinde durdu adam.
Sonra geriye dönüp geldiği yollara bir baktı,
Hararet basmıştı her yanını.Bir yudum su bulmak için kıvranıyordu.Atını ağaça bağlayarak ileriye doğru bir kaç adım attı.
Küçük bir dere, güzel sesler çıkararak ahenkle akıyordu.Hızla dereye ulaştı ve dudaklarını derenin serin sularına bırakarak
SIRADAN HAYATLAR..
Toplumumuzda anne ve babalar gençlik dönemlerinde iş bulma önceliğini ilk planlarına alırlar.iş bulan bireyler sanki evliliği hak etmiş birer kahraman gibi eş arama kaygısına düşerler.
Yaşam tarzımızı genel olarak ailelerimizden alırız.O yüzden evlilikten sonra hem toplum baskısı hemde aile olma düşüncesi ile çocuk
Sahibi olmak ikinci önceliğimiz oluverir.
Yaşam standartlarımızı iyileştirmek,ev sahibi,
Dört yanım ayak sesi,
Ben hareketsiz.
Bu sevdayı götüren
Tren gelmedi.
Eksikler fazlalıklar,
Beni dinlermisiniz lütfen,
Bir diyeceğim var.
Bende bu toplumun bir üyesiyim.
Beni dinlermisiniz lütfen,
Uzun bir suskunluğum vardır benim.
Ona anlatırım hiç beklemediğim hayal kırıklıklarımı,
onunla paylaşırım keşkelerimi.
O bana göz kulak olur; avutur,
Herkes çıkar çarkında,
Hayat oyun parkında.
Ya şunlardır ya bunda,
Bir şey çıkmaz ki sana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!