Benim baharlarım sana kış olur
Benim düz yollarım bir yokuş olur,
Gezme buralarda sonra söz olur
Gelirsin diye,
Bütün pencereleri
Açık bıraktım.
Bütün kapılar
Tamtakır.
GELİYORUZ(BOLU)
Yollar karlı,kışlar ulu
Kapatmışlar sağı solu
Ta uzaktan sana Bolu
Yel yepelek geliyoruz.
Olur ya ansızın çekip gidersem,
Bir şey olmamış gibi yaşayın.
Lütfen üzülmeyin sakın,
Arkamdan geleceksiniz!
Feke minibüsü,kıvrıla kıvrıla uzun ve dolanbaşlı bir yoldan gidiyordu.münibüsün içindekilerin bir kısmı sabah mahmurluğunu üzerlerinden henüz atamamışlar bir kısmı ise halâ uyku sersemliği içerisinde esnemeye devam ediyordu.
Minibüs şoförünün "paraları topluyoruz beyler "demesiyle yolcular kendilerine geldiler.Bu sırada şoför,seksenlerden kalma bir müziği açmış,yolcular mecburiyetten bu müziği dinliyor yada dinliyor gibi görünüyordu.
Minibüs,çoktan takavuta ayrılması gerektiğini her yokuşta belli ediyor,bağra çağra
Beni artık bırakın diyordu.Münibus şoförü' nün yaşı altmışlara dayanmış,emekliligin üzerinden en az on yıl geçmişti.Minibüs ve şoför birbirlerini gayet iyi tanıyor ve biliyordu.
FEKE MİNİBÜSÜNDEN KOZAN BARAJI
Feke minibüsünün camından dışarıyı seyrediyordu Adam.Feke barajındaki doluluk oranını görünce -- "Maşallah,baraj ağzına kadar dolu"
Diye bir sevinç nidası geçti içinden.
Çok güzel hayaller bir filim şeridi gibi geçiverdi içinden .Bereketli çukurova toprağı sulanacak,ekintiler suya doyacak ve çukurovada verim artacaktı.Halkımız bol bol ürettiklerini ucuza yiyecekti.
Tam hayaller içindeyken Kozan barajına gelmişti Feke minibüsü.Baraja bir göz gezdirdi.Barajda ki sular varlığının en alt seviyeye inmişti .Sanki barajın içindeki balıklar "Bizi kurtarın ey insanoğlu" diye bağrışıyorlar,barajdaki canlılar sanki hayatta kalma mücadelesi veriyordu.Adamın gözlerinde ki o güzelim hayaller birden kuruyuverdi.Bir umutsuzluk doldu içine.Şimdi bakalım ne olacaktı.Bir damla yağmur bile yağmıyor diye gözlerinden iki damla yaş döküldü o tertemiz suratına.O kadar çok üzülmüştü ki Kozan Otogarına geldiğinin farkına bile varmamıştı.Ağır ağır indi Feke Minibüsünden,Otogara bıraktığı arabasına bindi.Bir müddet sessizce oturdu arabasında.Insanoğlu kendi sonunu hazırlıyor diye düşündü Adam.Evine ulaştığında hala kozan barajının kuraklık halini düşünüyor ve içten içe bu duruma halâ çok üzülüyordu.Yarın yine binecekti Feke Minibüsüne ve yine görecekti Feke ve Kozan barajını.Yine sevinecek, yine üzülecekti.
Dağlarımın dumanı
Üsten gidiyor üsten
Ne olur bir gülseydin
Bir şey olmaz gülüşten




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!