YAKASIZ GÖMLEK
Yönümü musallaya çevirmek mi maksadın
Yokluğun hançerini acımasız savurur
Yoksa ecel saati kurmak mıdır muradın
Kalbimin yelkovanı döner hep sende durur
Açtım gönül tahtımı bahtıma hüzün düştü
Açtım ellerimi sonsuz semaya
Arz ettim halimi Kadir Mevla’ya
Razıyım bir kere gelse rüyaya
Yüzünü rüyada görsem de yeter
İsterse bu gönül deva bulmasın
Bir vedanın buğusu dolunca gözlerime
Çaresiz gözyaşına karılmaktan yoruldum
Duyulmayan bir çığlık çöküyor sözlerime
Bir hüzün gergefinde örülmekten yoruldum
Dindi yüreğimde kopan fırtına
Ömrümün baharı boranı geçti
Yaşlı gözler ile bakma yüzüme
Vuslatın saati zamanı geçti
Kanadı yıllardır tende bu yara
Diz çöküp ders alırdım aşkın tedrisatından
Bade diye sevdanın ağusunu içirdin
Kılıçtan daha keskin kalbinin sıratından
Ayağıma pranga bağlayarak geçirdin
Gizleme ne olursun söyle kalbindekini
Koca bir ömürü boşa tükettim
Yılı ziyan ettim emeği ziyan
Onca ızdırabı kalbe yük ettim
Dili ziyan ettim dudağı ziyan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!