Zifiri Şiiri - Adem İrhan

Diz çöküp ders alırdım aşkın tedrisatından
Bade diye sevdanın ağusunu içirdin
Kılıçtan daha keskin kalbinin sıratından
Ayağıma pranga bağlayarak geçirdin

Gizleme ne olursun söyle kalbindekini
Zerre hatırım varsa öldür kalbinde kini

Hayal edip resmini gözyaşımla çizmişim
Yanağımdan düşeni bilmem ki ter mi sandın?
Meğer nasıl çaresiz ne kadar acizmişim
Senin bitirdiğini bende biter mi sandın?

Sürç-ü lisan da olsa diline değmez adım
Mutluluk makamında sanki üvey evladım

Kirpiğin karşısında kırıldı zülfikârım
Yoluna adak olmak tamam benim işimdi
İlmeği boğazıma geçirmek midir kârım?
Yoksa darağacına giden benim mi şimdi?

Zifiri gecelerde gözlerinde ferindim
Hicran cephelerinde gönüllü neferindim

Bilirim iflah etmez beni iç kırıklarım
Sahipsiz tüm acılar bende mi cem edilir?
Cemre düşsün bahtıma dinsin hıçkırıklarım
İnsaf et aşka düşen böyle mi recmedilir?

Gözlerin gözlerimin yasak mâbedi midir?
Yokluğunun matemi bende ebedi midir?

En buruk acıları bağrıma dayatırdın
Taşa değmesin diye ayağına siperdim
Hangi kıymet bilmezi o bağrında yatırdın?
Bana bir adım gelsen ayağından öperdim.