Allahaısmarladık Şiiri - Adem İrhan

Boşa emek vermişim nefretin bitmeyecek
Yüz sürsem eşiğine bilirim yetmeyecek
Hüznün tutmuş yakamı anladım gitmeyecek
Gidiyorum çaresiz, susarak, iç çekerek
Allahaısmarladık, yolcu yolunda gerek

Hicrana teslim olup, ardın sıra yaş döküp
Gururu yere serip benliğimden ben söküp
Kahrına, sitemine, çilene boyun büküp
Gidiyorum bitmeyen cefana diz çökerek
Allahaısmarladık yolcu yolunda gerek

Bu sessizlik bu veda aşılmaz dağdı sanki
Düşünce çıkılmayan koca bir ağdı sanki
Gülüşün bir inşirah, kalbe çerağdı sanki
Gidiyorum gönlüme gam tohumu ekerek
Allahaısmarladık yolcu yolunda gerek

Gülünce bütün güller yüzünde gülüşürdü
Çatınca kaşlarını, yüzünde gül üşürdü
Gözün aydın, bu veda bağrıma köz düşürdü
Gidiyorum içimi yine sana dökerek
Allahaısmarladık yolcu yolunda gerek

Ve şimdi hayatından çıkmanın zamanıdır
Bütün umutlarımı yıkmanın zamanıdır
Sabrımın şakağına sıkmanın zamanıdır
Gidiyorum ismini dudağımdan sökerek
Allahaısmarladık yolcu yolunda gerek