Özlemekten ibaret değil bu çektiklerim
Sabrın hançeri kından çıkıyor zaman zaman
Yetmedi mi bahtıma susup diz çöktüklerim
Demir parmaklık mıdır kirpiğin vermez aman
Bilmem ki gözlerinin görüş günü ne zaman
Söyle bu ayrılık bana reva mı?
Acılara saldın göz göre göre
Yıkıp harap ettin gönül yuvamı
Umudumu çaldın göz göre göre
Ben sevdana diz çöken köle iken
Hani olur da bir gün kesişirse yolumuz
Aciz aklımı baştan alacak mı gözlerin
Onlar konuşsun diye susar iken dilimiz
Öylece gözlerimde kalacak mı gözlerin
Sanki yıkıp bendini dağları aşmış gibi
Şimdi gözlerine dolmazdı yaşlar
Bir kere haddini bilseydin gönül
Yârdan başkasına eğilmez başlar
Büküldü, haddini bilmedin gönül
Mevsimin bahardı, başladı kışlar
HATIRLA BENİ
Sonbaharda yapraklar
Dökünce hatırla beni
Gönül teline mızraplar
Vurunca hatırla beni
Karabulut, ne olur tut elimden
Özledim, o yârime götür beni
Bir küçücük yağmur damlası gibi
Saçlarının teline düşür beni
Siyah saçlarına sürsem yüzümü
Kırık gönül kapısı yeniden aralandı
Kanamaz sanıyorken bir daha yaralandı
Anılar hayal meyal gözümde sıralandı
Adın andıkça sinem deliniyormuş meğer
Yıllar geçse de kokun alınıyormuş meğer
Gidemem mi zannettin, sevdana tutsak mıyım?
Prangaları kırıp atarak gideceğim
Rüzgârınla savrulan bir sarı yaprak mıyım?
Boz bulanık sel gibi akarak gideceğim
İNKİSAR
Yar gider, hayali gelir kapıdan
Ne yapsan da aşkı seni terk etmez
Bir bakışı alır aklın başından
Divane olmuşsun o yâr fark etmez
Söndürdüm aşkınla yanan ateşi
Küllendi, yürekte közün yok senin
Battı artık bu sevdanın güneşi
Hayalimde gülen yüzün yok senin
Kendi ellerimle sardım yaramı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!