Yoruldum Şiiri - Adem İrhan

Bir vedanın buğusu dolunca gözlerime
Çaresiz gözyaşına karılmaktan yoruldum
Duyulmayan bir çığlık çöküyor sözlerime
Bir hüzün gergefinde örülmekten yoruldum

Hayalimden, düşümden çıkacaksan çık artık
Durma gönül tahtımı yıkacaksan yık artık
Bir vedayla sinemi yakacaksan yak artık
"Sen" deyip hayaline sarılmaktan yoruldum

Bilmem ki yollarını bekleyen hancı mıyım?
Yüreğine saplanan bir buruk sancı mıyım?
Söyle aşığın değil yedi yabancı mıyım?
Hicranın kurşunuyla vurulmaktan yoruldum

Tattım aşkın zehrini içirdin zakkum gibi
Serildim ayağına basıp geçtin kum gibi
Müebbet hüküm giymiş gönüllü mahkûm gibi
Yokluğun zindanına sürülmekten yoruldum

Zifiri gecelerde yanan o kandil misin?
Maktul hayallerimi öldüren katil misin?
Sana Habil gönlümü katleden Kabil misin?
Ölüp ölüp yeniden dirilmekten yoruldum