Dünya çocuklarla güzel
Evler çocuklarla şen
Çocuğun gülüşüyle
Yerine gelir neşen
Ben seni beyaz bir gecede gördüm
Yerde karlar vardı gökte dolunay
Ben seni beyaz bir gecede gördüm
Bir elinde kitap bir elinde çay
Ben seni beyaz bir gecede gördüm
Nedendir bilmiyorum
Köpekler ulumaya başlar
Tam ezan okunurken
Ama
Yağan yağmurdan
Ankara’da kar yağar
Her taraf kömür isi
Ankara’nın ayazı
Titretir içimizi
Isınabilmek için
Bir dilber kaşıdır hilal iken ay
Yarın cemaline benzer dolunay
Gümüşten bir tepsi gibidir gökte
Yolculara gece yol göstermekte
Buluta gizlenir biraz utangaç
Bazen gururludur bazen de kıskanç
Olur da bir gün beni ararsan
Sen gittin gideli sokaklardayım
Nerde kalıyorsun diye sorarsan
Ya metruk bir evde ya parklardayım
Gözümden dökülen yaşlar olur sel
Hani bir hırka bir lokma diyen
Takva libasını üstüne giyen
Ekmeğini bölüp dostuyla yiyen
Ben mi yanılmışım din mi değişti
Yılları maziye gömdüm gurbette
Gündüzü hasrette gece nöbette
Acı çektiğimi duyup elbette
Ağlama desem de ağlayacaksın
Kar yağmış başını eline alıp
Annem babam kardeşlerim
Hepsini ben çok severim
Sabah akşam şükrederim
Evimiz gül bahçesidir
Akşam karanlık basınca
Gökte kandiller yanınca
Sonsuz semaya bakınca
Aklıma sen geliyorsun




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!