Dünya çocuklarla güzel
Evler çocuklarla şen
Çocuğun gülüşüyle
Yerine gelir neşen
Bir dilber kaşıdır hilal iken ay
Yarın cemaline benzer dolunay
Gümüşten bir tepsi gibidir gökte
Yolculara gece yol göstermekte
Buluta gizlenir biraz utangaç
Bazen gururludur bazen de kıskanç
Her şey fani gelir geçer
İnsanoğlu konar göçer
Burda eker orda biçer
Bir varmışız bir yokmuşuz
Ankara’da kar yağar
Her taraf kömür isi
Ankara’nın ayazı
Titretir içimizi
Isınabilmek için
Olur da bir gün beni ararsan
Sen gittin gideli sokaklardayım
Nerde kalıyorsun diye sorarsan
Ya metruk bir evde ya parklardayım
Gözümden dökülen yaşlar olur sel
Beni neden doğurdun anne?
Adım başı ihanet,
Adım başı tuzak…
Huzur uğramadı kapıma anne
Mutluluk bana uzak.
Hani bir hırka bir lokma diyen
Takva libasını üstüne giyen
Ekmeğini bölüp dostuyla yiyen
Ben mi yanılmışım din mi değişti
Zeytinler yeşerip meyveye dursun
Barış güvercini dalına konsun
Kardeşlik duygusu kalplere dolsun
Birlikte bakalım biz geleceğe
Yılları maziye gömdüm gurbette
Gündüzü hasrette gece nöbette
Acı çektiğimi duyup elbette
Ağlama desem de ağlayacaksın
Kar yağmış başını eline alıp
Annem babam kardeşlerim
Hepsini ben çok severim
Sabah akşam şükrederim
Evimiz gül bahçesidir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!