Bana bir kağıt bir de kalem verin
Düşte gördüğüm bir dünya çizeyim
Kış gününde sıcak ve yazın serin
Sıra sıra güzel evler dizeyim
Ağaçlar çizeyim dalları yeşil
Hakikati söylemek bir şereftir, bir onur
Her hakikat bir taştır, taş gediğine konur
Bir zamanlar bir köle
Gitti bir umut ile
Halifenin yanına
Ve çıktı huzuruna
Kışa tebdil oldu yazım
Kimseye geçmiyor nazım
Sen sus dedi bana sazım
Derdini ben söyleyeyim
Kalbim közdür hayalim kül
Eğer kalbin olursa aşktan sevgiden yoksun
Varlığın beyhudedir ha varsın sen ha yoksun
Bir yel alıp götürse
Bir gün hayallerimi
Onları tutmak için
Uzatmam ellerimi
Hayat bir ticaret dünya pazardır
Mutluluğu ödünç dertleri bağış
Sonunda mutlaka ayrılık vardır
Geri kalan nemli gözlerde yağış
İnsan doğup insan kalmak
Her kişinin kârı değil
Musibetten ibret almak
Her kişinin kârı değil
Varsın
Bulutlar gökyüzünü kaplasın
İnce ince bir yağmur yağsın
Karışsın gözyaşlarıma
Ağladığımı
Hiç kimse anlamasin
Bir gün Musa Peygamber
Allah(c.c)'tan aldı haber
Dünyada en değersiz
Lüzumsuz ve gereksiz




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!