Hani bir hırka bir lokma diyen
Takva libasını üstüne giyen
Ekmeğini bölüp dostuyla yiyen
Ben mi yanılmışım din mi değişti
Zeytinler yeşerip meyveye dursun
Barış güvercini dalına konsun
Kardeşlik duygusu kalplere dolsun
Birlikte bakalım biz geleceğe
Her şey fani gelir geçer
İnsanoğlu konar göçer
Burda eker orda biçer
Bir varmışız bir yokmuşuz
Ankara’da kar yağar
Her taraf kömür isi
Ankara’nın ayazı
Titretir içimizi
Isınabilmek için
Akrabalar dostlar bu gün buluşsun
Gönüllere sevgi neşe doluşsun
Kederler olsa da yüzler gülüşsün
Bu gün bayram dostlar bayramlaşalım
Mezarsız cesetle dolu bu şehir
İdam sehpaları yok bu şehirde
Rüzgarı kurşundur yağmuru zehir
Başka türlü ölüm yok bu şehirde
Bedende bir puta dönüşmüş nefis
Bir melek bürünmüş kemiğe ete
Ve bana dost olmuş kardeşten öte
Onunla cehennem döner cennete
Abdurrahman Acar can dostum benim
Dürüsttür daima durur sözünde
Üç dört lokma yapar tek bir zeytini
Hiç kimseye vermez kendi bitini
Dolabına saklar kurban etini
Bir sene boyunca yer yavaş yavaş
Sevgi diye bir şey yoktur kalbinde
Sen gülünce
Zaman durur
Hep eşreftir saatim
Sen gülünce
Derdim gider
Geri gelir sıhhatim
Çocuk cennet bağında
Kanatsız bir melektir
Annenin kucağında
Açılan bir çiçektir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!