Abdulkadir Turğut Şiirleri - Şair Abdulk ...

Abdulkadir Turğut

Gönüller cennetten birer bölgedir
Gönüle girmeyen güller deremez
Onursuz insanlar birer gölgedir
Gölgeler güneşi asla göremez

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

On bir ayın sultanıdır
Gönüllerin dermanıdır
Yüce Rabbin fermanıdır
Rahmet ayıdır ramazan

Cennet kapısı açılır

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Sabır Hakka güvenmektir
Selamettir sabrın sonu
Zorluklara direnmektir
Selamettir sabrın sonu

Sabredenler mutlu yaşar

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Ene’l- hak sözüm idam fermanım
Vuslat’a ermektir derdim/dermanım
Yakılır bedenim külüm savrulur
Aşkın meydanında benim harmanım

Hak namına haksız hüküm verilir

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Kara bir çarşafa bürünmüş gece
Kim bilir kimin yasını tutar
Zifiri karanlık
Dipsiz bir kuyu
Henüz kurulmamış hayalleri yutar
Yalnızlık

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

İncitme hayvanları
Sevelim biz onları
Hepsiyle dost olalım
Hiç yanmasın canları

Sakın kuşa taş atma

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Hem açlıkta hem toklukta
Hem darlıkta hem bollukta
Kolaylıkta ve zorlukta
Yaradana şükür gerek

Yürümeye ayak vermiş

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Yalnızım
Binlerce insan içinde
Nimetler içinde
Hep aç gibiyim
Dostlarım birer birer
Terk etti beni

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Yol vermiş trene aşılmaz dağlar
Kara yılan gibi kıvrılır gider
Ayrılmaz ikili trenler raylar
Biri diğerine sarılır gider

Ders aldım feleğin her cilvesinden

Devamını Oku
Abdulkadir Turğut

Uçsuz bucaksız
Bir çöldür gurbet
Alabildiğince kum
Kum tanelerince hasret

Devamını Oku